فیچ، وال لاگسدون: تفاوت میان نسخه‌ها

فیزیک‌دان امریکایی. با جیمز کرونین<ref>James Cronin</ref> و به‌سبب فعالیت مشترکشان در زمینۀ فیزیک ذرات و مطالعۀ شیوۀ شگفت‌انگیز تغییر بعضی مزون<ref>meson </ref>ها و تبدیل‌ آن‌ها از ماده به پادماده<ref>antimatter </ref>، به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۰ دست ‌یافت. نتایج این کشف نخستین‌بار در ۱۹۶۴ منتشر شد. آن‌ها برای بررسی خواص مزون‌های °K، با شتاب‌دهندۀ پروتون<ref>proton</ref> در آزمایشگاه بروکهاون<ref>Brookhaven Laboratory</ref>در نیویورک دست به آزمایش‌هایی زدند. مزون °K آمیزه‌ای از دو «حالت پایه<ref>basic state</ref>» است که طول عمرهای بلند و کوتاه دارند و به‌همین سبب، آن‌ها را به‌ترتیب با نمادهای K°_L و K°_S نشان می‌دهند. همچنین، آمیزش این دو حالت پایه می‌تواند به‌جای تولید °K منجربه تولید ذرۀ پادماده (پاد°K) شود؛ °K از هر دو حالت پایه‌اش می‌تواند از صورت ذره به‌صورت پادذره<ref>anti particle </ref>درآید. فیچ و کرونین پی‌بردند که واپاشی K°_L گاهی قواعد شناخته شده را نقض می‌کند و از این‌رو با دیگر واکنش‌های ذره‌ای<ref>particle interactions</ref>شناخته‌شده فرق دارد.