تایسون، مایک: تفاوت میان نسخه‌ها

تایسون، مایک (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۶

۷ بایت اضافه‌شده ، ۲ ماه پیش

بدون خلاصۀ ویرایش

Automoderated users، ربات‌ها، دیوان‌سالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار

۴۷٬۷۳۶

ویرایش

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+{{جعبه زندگینامه
-تایْسون، مایک (۱۹۶۶)(Tyson, Mike)<br/> [[File:14057500.jpg|thumb|تايْسون، مايک]] {{جعبه زندگینامه
 |عنوان =مایک تایسون
 |نام = Mike Tyson
@@ خط ۲۷: / خط ۲۶: @@
 |پست تخصصی =
 |باشگاه =
-}}(نام اصلی: مایکل جرالد تایسون<ref>Michael Gerald Tyson </ref>) مشت‌زن سنگین‌وزن امریکایی. از اوت ۱۹۸۷ تا فوریۀ ۱۹۹۰ قهرمان بلامنازع جهان بود. عنوان قهرمانی شورای جهانی مشت‌زنی (دبلیو بی سی)<ref>(World Boxing Council (WBC</ref> را در ۱۹۸۶ پس از این که ترِوُر بربیک<ref>Trevor Berbick </ref> را شکست داد به‌دست آورد و جوان‌ترین قهرمان دستۀ سنگین‌وزن جهان شد. برای کسب عنوان قهرمانی اتحادیۀ جهانی مشت‌زنی (دبلیو بی اِی)<ref>(World Boxing Association (WBA</ref>&nbsp;در ۱۹۸۷ به مقابله با جیمز بون‌کروشر اسمیت<ref>James Bonecrusher Smith </ref> رفت و او را شکست داد و بعد در همان سال وقتی تونی تاکر<ref>Tony Tucker </ref> را برای عنوان قهرمانی فدراسیون بین‌المللی بوکس<ref>International Boxing Federation </ref> مغلوب کرد، اولین قهرمان بی‌رقیب از ۱۹۷۸ تا به آن روز شد. در ژوئیۀ ۱۹۹۷ به جرم با دندان دریدن بخشی از گوش حریفش ایواندر هولی‌فیلد<ref>Evander Holyfield</ref> پروانۀ مشت‌زنی‌اش لغو و ۳میلیون دلار جریمه شد. در آن مسابقه او را از ادامۀ مسابقه محروم کردند. در اکتبر ۱۹۹۸ کمیسیون ورزشی ایالت نوادا پروانۀ مشت‌زنی را به وی بازگرداند. در فوریۀ ۱۹۹۹ به جرم رفتار خشونت‌آمیز با دو موتورسوار در یک حادثۀ اتومبیل (۱۹۹۸) در گیتسبورگ، مریلند، به دوازده ماه زندان محکوم شد. در اکتبر سال ۲۰۰۰ برای پیشی‌گرفتن از لناکس لوئیسِ انگلیسی در مسابقۀ سال بعد، اندرو گالوتای لهستانی را در یک مسابقۀ غیرقهرمانی در دیترویت شکست داد.
+}}[[File:14057500.jpg|thumb|تايْسون، مايک]]
+تایْسون، مایک (۱۹۶۶م - )(Tyson, Mike)<br />
+(نام اصلی: مایکل جرالد تایسون<ref>Michael Gerald Tyson </ref>) مشت‌زن سنگین‌وزن امریکایی. از اوت ۱۹۸۷ تا فوریۀ ۱۹۹۰ قهرمان بلامنازع جهان بود. عنوان قهرمانی شورای جهانی مشت‌زنی (دبلیو بی سی)<ref>(World Boxing Council (WBC</ref> را در ۱۹۸۶ پس از این که ترِوُر بربیک<ref>Trevor Berbick </ref> را شکست داد به‌دست آورد و جوان‌ترین قهرمان دستۀ سنگین‌وزن جهان شد. برای کسب عنوان قهرمانی اتحادیۀ جهانی مشت‌زنی (دبلیو بی اِی)<ref>(World Boxing Association (WBA</ref>&nbsp;در ۱۹۸۷ به مقابله با جیمز بون‌کروشر اسمیت<ref>James Bonecrusher Smith </ref> رفت و او را شکست داد و بعد در همان سال وقتی تونی تاکر<ref>Tony Tucker </ref> را برای عنوان قهرمانی فدراسیون بین‌المللی بوکس<ref>International Boxing Federation </ref> مغلوب کرد، اولین قهرمان بی‌رقیب از ۱۹۷۸ تا به آن روز شد. در ژوئیۀ ۱۹۹۷ به جرم با دندان دریدن بخشی از گوش حریفش ایواندر هولی‌فیلد<ref>Evander Holyfield</ref> پروانۀ مشت‌زنی‌اش لغو و ۳میلیون دلار جریمه شد. در آن مسابقه او را از ادامۀ مسابقه محروم کردند. در اکتبر ۱۹۹۸ کمیسیون ورزشی ایالت نوادا پروانۀ مشت‌زنی را به وی بازگرداند. در فوریۀ ۱۹۹۹ به جرم رفتار خشونت‌آمیز با دو موتورسوار در یک حادثۀ اتومبیل (۱۹۹۸) در گیتسبورگ، مریلند، به دوازده ماه زندان محکوم شد. در اکتبر سال ۲۰۰۰ برای پیشی‌گرفتن از لناکس لوئیسِ انگلیسی در مسابقۀ سال بعد، اندرو گالوتای لهستانی را در یک مسابقۀ غیرقهرمانی در دیترویت شکست داد.
 '''رویدادهای مهم حرفه‌ای'''. رکورد مبارزات حرفه‌ای: ۵۴، برد: ۴۸، باخت: ۳، بدون نتیجه: ۱. در ۱۹۸۵ مشت‌زن حرفه‌ای شد. از ۲۵ رقیب اول تایسون، پانزده نفر در دور اول ناک‌اوت شدند. کوتاه‌ترین مبارزۀ او در ژوئن سال ۲۰۰۰ با لو ساورس بود که تنها در ۳۸ ثانیه بر او غلبه یافت. تایسون تا قبل از ۱۹۹۰ شکستی نداشت، اما در مسابقات قهرمانی همان سال و با نتیجه‌ای غیرمنتظره از جیمز داگلاس شکست خورد. وی قرار بود بار دیگر در مسابقات قهرمانی شرکت کند، ولی به جرم تجاوز جنسی به‌زندان افتاد (۱۹۹۲ـ۱۹۹۵). در ۱۹۹۶ با شکست فرانکو برونو در لاس‌وگاس دوباره به‌عنوان قهرمانی شورای بوکس جهان دست یافت.