نوزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

در کنار بزرگداشت [[دنیرو، رابرت|رابرت دنیرو]]، [[لوچ، کن|کن لوچ]] و [[روسلینی، روبرتو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۷)|روبرتو روسلینی]]، [[ارجمند، داریوش|داریوش ارجمند]]، [[حسن حسندوست]] و [[بنی اعتماد، رخشان (تهران ۱۳۳۳ش)|رخشان بنی‌اعتماد]]، سینمای ایران در ادامه‌ی روند سیاست‌زدگی خود به عرضه‌ی آثاری همانند ''پارتی'' ([[سامان مقدم]]) و ''نیمه‌ی پنهان'' ([[میلانی، تهمینه (تبریز ۱۳۳۹ش)|تهمینه میلانی]]) دست زد که سیاست را در شکلی سطحی به داستان خود تزریق کرده بودند. همچنین موج فیلم‌های جوان‌پسند نیز درصدی از فیلم‌های جشنواره را اشغال کرده بود که از جمله‌ی آنها می‌توان به دو فیلم ضعیف ''آبی'' ([[لبخنده، حمید|حمید لبخنده]]) و ''دختری به نام تندر'' (حمیدرضا آشتیانی‌پور) اشاره کرد. این موج [[مجیدی، مجید (تهران ۱۳۳۸ش)|مجید مجیدی]] را هم در فیلم «''باران''» تحت تاثیر قرار داده بود. اما ''سک‌گشی'' ([[بیضایی، بهرام|بهرام بیضایی]]) پر سر و صداترین فیلم جشنواره بود که ارجاعات آشکار بیضایی به مضامین سیاسی و اجتماعی در دل تریلری جذاب به شدت به مذاق تماشاگران خوش آمد و جایزه‌ی ویژه‌ی مخاطبان را از آن خود کرد. با این حال در میان منتقدان گروهی بودند که فیلم را در کارنامه‌ی بیضایی اثری متوسط و حتی ضعیف قلمداد کردند. در این میان ''زیر نور ماه'' ([[میرکریمی، رضا (تهران ۱۳۴۵ش)|سید رضا میرکریمی]]) از آن فیلم‌های بی‌تکلفی بود که با محور قرار دادن داستان یک طلبه توانست نگاه‌ها را به سوی خود جلب و جایزه‌ی ویژ‌ه‌ی هیات داوران را از آن خود کند. باران مجیدی جوایز بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را در بخش مسابقه‌ی سینمایی ایران به دست آورد و این در حالی بود که [[اسعدیان، همایون (اصفهان ۱۳۳۷ش)|همایون اسعدیان]] نیز برای فیلم قابل قبول خود- ''آخر بازی''- دیپلم افتخار بهترین کارگردانی را دریافت کرد. بهرام بیضایی تنها در رشته‌ی فیلم‌نامه گوی رقابت را از مجیدی ربود. مجیدی علاوه بر سیمرغ بهترین فیلم، جوایز بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین موسیقی متن، بهترین صداگذاری و میکس و بهتری صدابرداری را با فیلم خود به دست آورد. با این حال [[مژده شمسایی]] در بخش مسابقه‌ی بین‌الملل توانست جایزه‌ی بهترین بازیگر را برای فیلم سگ‌کشی به ارمغان بیاورد. در بخش مسابقه‌ی بین‌الملل مجیدی برای فیلم باران جایزه‌ی بهترین کارگردانی را دریافت کرد، اما سیمرغ بلورین بهترین فیلم نصیب اثر ژانگ ییمو- ''به سوی خانه''- شد. نکته‌ی حاشیه‌ای و پر سر و صدای این دوره از جشنواره جلسه‌ی مطبوعاتی فیلم ''موج مرده'' ([[حاتمی کیا، ابراهیم (تهران ۱۳۴۰ش)|ابراهیم حاتمی‌کیا]]) بود که به دلیل اختلاف با تهیه‌کننده، نگاتیوهای بریده شده از فیلمش را به نشانه‌ی اعتراض به سانسور فیلم از سوی تهیه‌کننده در مقابل دیدگان منتقدان و نویسندگان مطبوعات به معرض نمایش گذاشت.