هوانگ هه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:
[[File:41138700.jpg|thumb|هُوانگ‌ هه]]
[[File:41138700.jpg|thumb|هُوانگ‌ هه]]


(یا: رود زرد<ref>Yellow River</ref>) رودی در چین به طول ۵,۴۶۴ ‌کیلومتر. به سبب آب‌های گل‌آلودش چنین نام‌گذاری شده است. هوانگ ‌هه در استان چینگ‌های<ref>Qinghai</ref>&nbsp;در غرب کشور سرچشمه می‌گیرد و به سمت شرق تا خلیج بوهای<ref>Bohai Gulf</ref>&nbsp;جریان می‌یابد. گاهی این رود را به‌سبب سیل‌های ویرانگرش «اندوه چین<ref>China’s Sorrow</ref>» می‌نامند، اما اکنون با ایجاد کارخانه‌های برقابی، سیل‌بند، و خاکریز تا حدود زیادی آن را مهار کرده‌اند. هوانگ‌ هه پس از جانگ‌ جیانگ<ref>Chang Jiang</ref>، دومین رود بزرگ چین به‌شمار می‌رود. این رود از بخشی از رشته‌کوه کونلون‌ شان<ref>Kunlun Shan</ref>&nbsp;سرچشمه می‌گیرد و به خلیج بوهای می‌ریزد. تا پیش از ۱۸۵۲، هوانگ ‌هه در جنوب شبه‌جزیرۀ شاندونگ<ref>Shandong Peninsula</ref>، وارد دریای زرد<ref>Yellow Sea</ref>&nbsp;می‌شد، اما در آن سال جریان آن به سمت شمال منحرف و رود مزبور به خلیج بوهای هدایت شد. در ۱۹۳۸، نیروهای ملیون چینی به منظور جلوگیری از پیشروی ژاپنی‌ها، سیل‌بندهای کرانۀ جنوبی رود را، در نزدیکی کایفنگ<ref>Kaifeng</ref>، خراب کردند و حدود ۵۴هزار کیلومتر مربع از زمین‌های هِنان<ref>Henan</ref>، آنهوئی<ref>Anhui</ref>، و جیانگسو<ref>Jiangsu</ref>&nbsp;را به زیر آب بردند و ۳میلیون نفر را وادار به ترک خانه‌های خود کردند. چینی‌ها بین ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ سیل‌بندها را بازسازی کردند و رود را به مسیر اولیه‌اش بازگرداندند.
(یا: رود زرد<ref>Yellow River</ref>) رودی در [[چین]] به طول ۵,۴۶۴ ‌کیلومتر. به سبب آب‌های گل‌آلودش چنین نام‌گذاری شده است. هوانگ ‌هه در استان [[چینگ های|چینگ‌های]]<ref>Qinghai</ref>&nbsp;در غرب کشور سرچشمه می‌گیرد و به سمت شرق تا خلیج [[بو های|بوهای]]<ref>Bohai Gulf</ref>&nbsp;جریان می‌یابد. گاهی این رود را به‌سبب سیل‌های ویرانگرش «اندوه چین<ref>China’s Sorrow</ref>» می‌نامند، اما اکنون با ایجاد کارخانه‌های برقابی، سیل‌بند، و خاکریز تا حدود زیادی آن را مهار کرده‌اند. هوانگ‌ هه پس از جانگ‌ جیانگ<ref>Chang Jiang</ref>، دومین رود بزرگ چین به‌شمار می‌رود. این رود از بخشی از رشته‌کوه [[کونلون شان|کونلون‌ شان]]<ref>Kunlun Shan</ref>&nbsp;سرچشمه می‌گیرد و به خلیج بوهای می‌ریزد. تا پیش از ۱۸۵۲، هوانگ ‌هه در جنوب شبه‌جزیرۀ [[شاندونگ]]<ref>Shandong Peninsula</ref>، وارد [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>&nbsp;می‌شد، اما در آن سال جریان آن به سمت شمال منحرف و رود مزبور به خلیج بوهای هدایت شد. در ۱۹۳۸، نیروهای ملیون چینی به منظور جلوگیری از پیشروی ژاپنی‌ها، سیل‌بندهای کرانۀ جنوبی رود را، در نزدیکی [[کایفنگ]]<ref>Kaifeng</ref>، خراب کردند و حدود ۵۴هزار کیلومتر مربع از زمین‌های [[هنان|هِنان]]<ref>Henan</ref>، [[آنهوئی]]<ref>Anhui</ref>، و [[جیانگسو]]<ref>Jiangsu</ref>&nbsp;را به زیر آب بردند و ۳میلیون نفر را وادار به ترک خانه‌های خود کردند. چینی‌ها بین ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ سیل‌بندها را بازسازی کردند و رود را به مسیر اولیه‌اش بازگرداندند.


&nbsp;
&nbsp;

نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۷

هُوانگ‌ هه (Huang He)

هُوانگ‌ هه

(یا: رود زرد[۱]) رودی در چین به طول ۵,۴۶۴ ‌کیلومتر. به سبب آب‌های گل‌آلودش چنین نام‌گذاری شده است. هوانگ ‌هه در استان چینگ‌های[۲] در غرب کشور سرچشمه می‌گیرد و به سمت شرق تا خلیج بوهای[۳] جریان می‌یابد. گاهی این رود را به‌سبب سیل‌های ویرانگرش «اندوه چین[۴]» می‌نامند، اما اکنون با ایجاد کارخانه‌های برقابی، سیل‌بند، و خاکریز تا حدود زیادی آن را مهار کرده‌اند. هوانگ‌ هه پس از جانگ‌ جیانگ[۵]، دومین رود بزرگ چین به‌شمار می‌رود. این رود از بخشی از رشته‌کوه کونلون‌ شان[۶] سرچشمه می‌گیرد و به خلیج بوهای می‌ریزد. تا پیش از ۱۸۵۲، هوانگ ‌هه در جنوب شبه‌جزیرۀ شاندونگ[۷]، وارد دریای زرد[۸] می‌شد، اما در آن سال جریان آن به سمت شمال منحرف و رود مزبور به خلیج بوهای هدایت شد. در ۱۹۳۸، نیروهای ملیون چینی به منظور جلوگیری از پیشروی ژاپنی‌ها، سیل‌بندهای کرانۀ جنوبی رود را، در نزدیکی کایفنگ[۹]، خراب کردند و حدود ۵۴هزار کیلومتر مربع از زمین‌های هِنان[۱۰]، آنهوئی[۱۱]، و جیانگسو[۱۲] را به زیر آب بردند و ۳میلیون نفر را وادار به ترک خانه‌های خود کردند. چینی‌ها بین ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ سیل‌بندها را بازسازی کردند و رود را به مسیر اولیه‌اش بازگرداندند.

 


  1. Yellow River
  2. Qinghai
  3. Bohai Gulf
  4. China’s Sorrow
  5. Chang Jiang
  6. Kunlun Shan
  7. Shandong Peninsula
  8. Yellow Sea
  9. Kaifeng
  10. Henan
  11. Anhui
  12. Jiangsu