هجدهمین دوره جشنواره فیلم فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

سال 1378ش اوج بحران‌های سیاسی و درگیری‌های جناحی بود که عواقب آن دامان جشنواره و فیلم‌هایش را نیز گرفت. بیشتر فیلم‌های این دوره یا به شکلی مستقیم به این مسائل واکنش نشان دادند؛ مثل ''اعتراض'' ([[کیمیایی، مسعود (تهران ۱۳۲۰ش - )|مسعود کیمیایی]]) و ''متولد ماه مهر'' ([[درویش، احمدرضا (تهران ۱۳۴۰ش)|احمدرضا درویش]]) و یا در خلال داستان خود مرتب کنایه‌ها و شعارهای سطحی سیاسی و اجتماعی را مطرح می‌کردند که از آن جمله می‌توان به ''بوی کافور عطر یاس'' ([[فرمان آرا، بهمن|بهمن فرمان‌آرا]])، ''بلوغ'' ([[جعفری جوزانی، مسعود|مسعود جعفری جوزانی]]) و ''مرد بارانی'' ([[داودی، ابوالحسن (نیشابور ۱۳۳۴ش)|ابوالحسن داوودی]]) اشاره کرد که البته در این میان بوی کافور عطر یاس بازگشت شکوهمندی برای فرمان‌آرا پس از بیست سال دوری از وطن به حساب می‌آمد و توانست سیمرغ بلورین بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را از آن خود کند. اما شاخص‌ترین فیلم جشنواره فیلم تراژیک و تلخ ''[[عروس آتش (فیلم)|عروس آتش]]'' ([[سینایی، خسرو|خسرو سینایی]]) بود که نگاهی جدی به مقوله‌ی تعصبات قومی و قبیله‌ای داشت و بازیگری آتیه‌دار به نام [[فرخ نژاد، حمید|حمید فرخ‌نژاد]] را به سینمای ایران معرفی کرد. در بخش مسابقه‌ی بین‌الملل نیز فیلم ''امپراتور و آدمکش'' (چن کایگه) جایزه‌ی بهترین فیلم را تصاحب کرد. در این دوره مرور آثار کنستانتین کوستاگاوراس و فرانچسکو رزی، دو فیلم‌ساز سیاسی مطرح جهان، نیز برگزار شد که خود رزی نیز برای این منظور به ایران آمد.