پرش به محتوا

قریبیان، فرامرز: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ قریبیان، فرامرز (تهران ۱۳۲۰ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به قریبیان، فرامرز منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۸: خط ۲۸:
|باشگاه =
|باشگاه =
}}قریبیان، فرامرز‌ (تهران ۱۳۲۰ش)<br>
}}قریبیان، فرامرز‌ (تهران ۱۳۲۰ش)<br>
[[پرونده: 34052300.jpg | بندانگشتی|قريبيان، فرامرز‌]]<p>بازیگر سینمای ایران. فعالیت خود را در سینما با دستیاری کارگردان و بازی در فیلم ''بیگانه'' (۱۳۴۷ش، [[کیمیایی، مسعود (تهران ۱۳۲۰ش - )|مسعود کیمیایی]]) شروع کرد. بازی و نام [[وثوقی، بهروز|بهروز وثوقی]]، [[ملک مطیعی، ناصر|ناصر ملک مطیعی]]، و [[فردین، محمدعلی (تهران ۱۳۰۹ـ۱۳۷۹ش)|محمدعلی فردین]]، بازی او را در فیلم ''[[خاک (فیلم ۱۳۵۲ش)|خاک]]'' (۱۳۵۳ش)، ''صلوة ظهر'' (۱۳۵۳ش)، و ''[[غزل (فیلم)|غزل]]'' (۱۳۵۵ش)، تحت‌الشعاع خود قرار داد. بازی در نقش چریک شهری در فیلم ''[[گوزن ها|گوزن‌ها]]'' (۱۳۵۴ش) و سپس آموزگار انقلابی در فیلم‌های ''جُنگ اطهر'' (۱۳۵۷ش) و ''سایه‌های بلند باد'' (۱۳۵۷ش)، موجب شد تا پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز، دو سه فیلم بازی کند. از ویژگی‌های بازی‌اش این است که به‌شکل غریزی، تمام احساس و درونیات خود را در حالت غمگین چشم‌هایش نشان می‌دهد، بنابراین در نقش آدم‌های آرام و مظلوم (''غزل''، ''جُنگ اطهر''، و ''بازرس ویژه'') و آدم‌های تودار (''گوزن‌ها''، ''پرونده'' و ''رقص در غبار'') موفق‌تر بود. از جشنوارۀ ششم فیلم فجر (۱۳۶۶ش) برای بازی در فیلم ''ترن'' و از جشنوارۀ یازدهم (۱۳۷۱ش) برای بازی در فیلم ''بندر مه آلود'' (۱۳۷۱ش)، جایزۀ بهترین بازیگر را گرفت؛ او نخستین جایزۀ بین‌المللی‌اش را برای بازی در فیلم ''رقص در غبار'' (۱۳۸۱ش) از جشنوارۀ فیلم آسیا ـ اقیانوسیه دریافت کرد.</p>
[[پرونده: 34052300.jpg | بندانگشتی|قريبيان، فرامرز‌]]<p>بازیگر سینمای ایران. فعالیت خود را در سینما با دستیاری کارگردان و بازی در فیلم ''بیگانه'' (۱۳۴۷ش، [[کیمیایی، مسعود|مسعود کیمیایی]]) شروع کرد. بازی و نام [[وثوقی، بهروز|بهروز وثوقی]]، [[ملک مطیعی، ناصر|ناصر ملک مطیعی]]، و [[فردین، محمدعلی (تهران ۱۳۰۹ـ۱۳۷۹ش)|محمدعلی فردین]]، بازی او را در فیلم ''[[خاک (فیلم ۱۳۵۲ش)|خاک]]'' (۱۳۵۳ش)، ''صلوة ظهر'' (۱۳۵۳ش)، و ''[[غزل (فیلم)|غزل]]'' (۱۳۵۵ش)، تحت‌الشعاع خود قرار داد. بازی در نقش چریک شهری در فیلم ''[[گوزن ها|گوزن‌ها]]'' (۱۳۵۴ش) و سپس آموزگار انقلابی در فیلم‌های ''جُنگ اطهر'' (۱۳۵۷ش) و ''سایه‌های بلند باد'' (۱۳۵۷ش)، موجب شد تا پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز، دو سه فیلم بازی کند. از ویژگی‌های بازی‌اش این است که به‌شکل غریزی، تمام احساس و درونیات خود را در حالت غمگین چشم‌هایش نشان می‌دهد، بنابراین در نقش آدم‌های آرام و مظلوم (''غزل''، ''جُنگ اطهر''، و ''بازرس ویژه'') و آدم‌های تودار (''گوزن‌ها''، ''پرونده'' و ''رقص در غبار'') موفق‌تر بود. از جشنوارۀ ششم فیلم فجر (۱۳۶۶ش) برای بازی در فیلم ''ترن'' و از جشنوارۀ یازدهم (۱۳۷۱ش) برای بازی در فیلم ''بندر مه آلود'' (۱۳۷۱ش)، جایزۀ بهترین بازیگر را گرفت؛ او نخستین جایزۀ بین‌المللی‌اش را برای بازی در فیلم ''رقص در غبار'' (۱۳۸۱ش) از جشنوارۀ فیلم آسیا ـ اقیانوسیه دریافت کرد.</p>
<br><!--34052300-->
<br><!--34052300-->
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:رسانه های دیداری و شنیداری غیر ایران]]
[[رده:رسانه های دیداری و شنیداری غیر ایران]]
سرویراستار
۵۴٬۶۹۵

ویرایش