چینگ دائو: تفاوت میان نسخه‌ها

(یا: تسینگ‌تائو<ref>Tsingtao</ref>) بندر و اقامتگاه تابستانی در استان [[شاندونگ]]<ref>Shandong</ref>، در شرق [[چین]]، کنار [[دریای زرد]]<ref>Yellow Sea</ref>، با 10,071,722 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 11,228 کیلومتر مربع مساحت. دارای پایگاه دریایی و صنایع متنوع سنگین و سبک است. در ابتدا روستای ماهی‌گیری و از ۱۸۹۸ تا ۱۹۱۴ مستعمرۀ [[آلمان]] بود. چینگ‌دائو در ساحل جنوب شرقی خلیج جیاجو<ref>Jiazhou Bay</ref> (خلیج کیائوچو<ref>Kiaochow Bay</ref>)، لنگرگاهی طبیعی در فاصلۀ مساوی بین [[پکن]]<ref>Beijing</ref> و [[شانگهای]]<ref>Shanghai</ref>، قرار دارد. با [[راه آهن|راه‌آهن]] به [[جینان]]<ref>Jinan </ref>، مرکز استان، و بندر [[یانتای]]<ref>Yantai</ref>؛ و با بزرگراه جینان ـ چینگ‌دائو به شبکۀ ملی بزرگراه‌های چین متصل است. آلمان چینگ‌دائو را از ۱۸۹۸ به‌مدت ۹۹ سال اجاره کرد، سپس به تقویت استحکامات آن پرداخت و بندر و پایگاه دریایی در آن ساخت. در ۱۹۱۴، [[ژاپن]] به آلمان اعلان جنگ داد و در نوامبر ۱۹۱۴ چینگ‌دائو را با کمک نیروی مشترک [[بریتانیا]] و [[هند]] تصرف کرد. اشغالگری ژاپن تا ۱۹۲۲ ادامه یافت. در نیمۀ نخست قرن ۲۰ چینگ‌دائو از لحاظ فرهنگی و اقتصادی پیشرفته‌ترین شهر استان شاندونگ بود. چینگ‌‌دائو بار دیگر از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۵ به اشغال ژاپن درآمد و از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ پایگاه دریایی [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] بود. کمونیست‌ها تا ژوئیۀ ۱۹۴۹، مدت‌ها پس از تصرف شمال چین، بر چینگ‌دائو مسلط نشده بودند.<br/> <!--17078300-->