نینگ شیا هوئی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
نینْگْشیا هوئی (Ningxia Hui)<br/> | نینْگْشیا هوئی (Ningxia Hui)<br/> | ||
(یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی [[چین]]، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و | (یا: نینگشیا<ref>Ningxia</ref>) ناحیۀ اداری در شمال غربی [[چین]]، با ۶۶,۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 7,202,654 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 3,556 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به [[مغولستان داخلی]]<ref>Inner Mongolia</ref>، از شرق به [[شاآنسی]]<ref> Shaanxi | ||
</ref>، و از جنوب به [[گانسو]]<ref>Gansu </ref> محدود میشود. یک سوم ساکنان آن [[هوئی]]<ref>Hui </ref> اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی [[گورکانیان هند]]<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود [[هوانگ هه|هوانگ هو]]<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید [[زغال سنگ|زغالسنگ]] و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل میدهند و فعالیتهای [[کشاورزی]] آن عبارتاند از کشت [[حبوبات]] و [[برنج]]، و گلهداری. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور میکند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری میگذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمینهای بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رسماسهای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگشیا هویی بسیار کمآب و شامل مناطق بیابانی و نیمهبیابانی است. | </ref>، و از جنوب به [[گانسو]]<ref>Gansu </ref> محدود میشود. یک سوم ساکنان آن [[هوئی]]<ref>Hui </ref> اند (مسلمانان چینی) و در شمال آن تعداد زیادی [[گورکانیان هند]]<ref>Mogolian </ref> سکونت دارند. مرکز آن، شهر اینچوآن<ref>Yinchuan </ref> است. این منطقه فلاتی بیابانی<ref>desert plateau </ref> است و رود [[هوانگ هه|هوانگ هو]]<ref>Huang He River</ref> در آن جریان دارد. تولید [[زغال سنگ|زغالسنگ]] و مواد شیمیایی صنایع آن را تشکیل میدهند و فعالیتهای [[کشاورزی]] آن عبارتاند از کشت [[حبوبات]] و [[برنج]]، و گلهداری. این ناحیه در ۱۹۵۸ از استان گانسو جدا شد، و در ۱۹۷۹ بخش بزرگی از سرزمین شمالی خود را به مغولستان داخلی واگذار کرد. رود هوانگ هو از بخش مرکزی منطقه، در مسیر جنوب غربی به شمال شرقی، عبور میکند، و از جلگۀ آبرفتی<ref> alluvial plain </ref> پهناوری میگذرد. بخش جنوبی استان، امتداد غربی زمینهای بادرفتی<ref>loess lands</ref> (خاک رسماسهای<ref> loam soil</ref>) استان شاآنسی است، اما شمال نینگشیا هویی بسیار کمآب و شامل مناطق بیابانی و نیمهبیابانی است. | ||