پرش به محتوا

هوبی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۸: خط ۸:
|مرکز=ووهان
|مرکز=ووهان
|شهرهای مهم=هوانگ شی، شاشی، ایچانگ و سیانگ فان
|شهرهای مهم=هوانگ شی، شاشی، ایچانگ و سیانگ فان
|جمعیت=۵۸,۲۵۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|جمعیت= 58,300,000 نفر (۲۰۲۱)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۸۷۵۰۰
|مساحت(کیلومتر مربع)=185,900
|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
|تولیدات و صنایع مهم=استخراج مس، سنگ گچ، سنگ آهن، گوگرد، نمک، فولاد، ماشین آلات، لوازم خانگی، پارچه، مواد غذایی، و کابل های فیبر نوری
}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با 185,900  ‌کیلومتر مربع مساحت و 58,300,000 نفر جمعیت (۲۰۲۱). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 3,105 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref>&nbsp;است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref>&nbsp;به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref>&nbsp;(ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref>&nbsp;رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref>&nbsp;و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref>&nbsp;است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.
}}(یا: هوپی<ref>Hupei </ref>؛ هوپه<ref>Hupeh </ref>) استانی در مرکز [[چین]] با 185,900  ‌کیلومتر مربع مساحت و 58,300,000 نفر جمعیت (۲۰۲۱). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 3,105 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[ووهان]]<ref>Wuhan </ref>&nbsp;است و سایر شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از هوانگ‌شی<ref>Huangshi </ref>، شاشی<ref>Shashi </ref>، [[ایجانگ|ایچانگ]]<ref>Yichang </ref>، و سیانگ‌فان<ref>Xiangfan </ref>. استخراج [[مس (شیمی)|مس]]، [[سنگ گچ]]، [[سنگ آهن]]، [[گوگرد]]، و [[نمک]] از صنایع آن است و [[فولاد]]، ماشین‌آلات، لوازم خانگی، پارچه، [[مواد غذایی]]، و کابل‌های [[فیبر نوری]] تولید می‌کند. [[برنج]]، [[پنبه]]، [[گندم]]، [[لوبیا]]، و [[سبزیجات|سبزی]] فرآورده‌های [[کشاورزی]] آن به‌شمار می‌روند. هوبی در موقعیت مکانی مهمی در محل تقاطع راه زمینی [[پکن]]<ref>Beijing </ref>&nbsp;به جنوب چین با رود جانگ جیانگ قرار دارد و شاهراه اصلی شرق به غرب است. با گشوده‌شدن رود جانگ جیانگ به روی کشتی‌های بخار خارجی در اواسط قرن ۱۹، توسعۀ صنعتی هوبی آغاز شد و هانکو<ref>Hankou </ref>&nbsp;(ووهان کنونی) و سایر رودبندرها به روی تجارت و سکونت خارجی باز شدند. بخش غربی استان شامل ارتفاعات صعب‌العبور با مناطق محدود قابل کشت است. اما، بخش‌ شرقی دارای جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی<ref>alluvial plain</ref>&nbsp;رودهای جانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref>&nbsp;و هان‌ شوئی<ref>Han Shui River</ref>&nbsp;است. نهرهای کوچک فراوانی نیز در بخش شرقی استان جریان دارند و تعدادی دریاچه نیز در آن پراکنده‌اند.
سرویراستار، ویراستار
۵۱٬۷۳۵

ویرایش