هیلونگ جیانگ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
}} | }} | ||
(یا: هیلونگکیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با | (یا: هیلونگکیانگ) استانی در شمال شرقی [[چین]]، با 454,800 کیلومتر مربع مساحت و 31,850,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,690 متری از سطح دریا قرار دارد. [[هاربین]]<ref>Harbin</ref> مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارتاند از [[چی چی هار|چیچیهار]]<ref>Qiqihar </ref>، هگانگ<ref>Hegang </ref>، و جیاموسی<ref>Jiamusi </ref>. بزرگترین حوزۀ نفتخیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگجیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف [[روسیه]] و چین بود؛ سرانجام چین بخشهای وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روسها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنیها پس از حمله به [[منچوری]]<ref>Manchuria </ref> این منطقه را تصرف کردند و هیلونگجیانگ به بخشی از دولت دستنشاندۀ ژاپنی [[منچوکو]]<ref>Manchukuo </ref>، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوههای هینگان کوچک<ref>Lesser Hingan Mountains </ref> در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگبای شان (کوههای چانگبای)<ref>Changbai Shan</ref> از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافتهاند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی<ref>Dongbei Plain</ref> (یا منچوری) دیده میشود؛ و در غرب منطقهای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای [[آمور، رود|آمور]]<ref>Amur </ref> و [[اوسوری]]<ref>Ussuri</ref>، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته است. | ||
| | ||
نسخهٔ ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۵
هیلونْگجیانگ (Heilongjiang)
| هیلونگ جیانگ | |
|---|---|
| نام فارسی | هیلونگ جیانگ |
| نام های دیگر | هیلونگ کیانگ |
| نام لاتین | Heilongjiang |
| کشور | چین |
| موقعیت | شمال شرقی چین |
| مرکز | هاربین |
| شهرهای مهم | چی چی هار، هگانگ و جیاموسی |
| جمعیت | ۳۶,۸۹۰,۰۰۰ نفر (۲۰۰۰) |
| مساحت(کیلومتر مربع) | ۴۶۳۶۰۰ |
(یا: هیلونگکیانگ) استانی در شمال شرقی چین، با 454,800 کیلومتر مربع مساحت و 31,850,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,690 متری از سطح دریا قرار دارد. هاربین[۱] مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارتاند از چیچیهار[۲]، هگانگ[۳]، و جیاموسی[۴]. بزرگترین حوزۀ نفتخیز چین در این استان قرار دارد. مرزهای هیلونگجیانگ از قرن ۱۷ تا ۱۹ مورد اختلاف روسیه و چین بود؛ سرانجام چین بخشهای وسیعی از شمال و شرق استان را به روسیه واگذار کرد. روسها از ۱۹۰۰ تا ۱۹۱۷ سرتاسر استان مزبور اشغال کردند. در ۱۹۳۱، ژاپنیها پس از حمله به منچوری[۵] این منطقه را تصرف کردند و هیلونگجیانگ به بخشی از دولت دستنشاندۀ ژاپنی منچوکو[۶]، (۱۹۳۲ـ۱۹۴۵)، تبدیل شد. کوههای هینگان کوچک[۷] در شمال و مرکز استان امتداد دارند. در جنوب استان، چانگبای شان (کوههای چانگبای)[۸] از جنوب غربی تا شمال شرقی گسترش یافتهاند. در شرق، امتداد شمالی جلگۀ دونگبی[۹] (یا منچوری) دیده میشود؛ و در غرب منطقهای باتلاقی در زاویۀ بین محل تلاقی رودهای آمور[۱۰] و اوسوری[۱۱]، با میانگین ارتفاع کمتر از ۵۰ متر، قرار گرفته است.