مک انرو، جان پاتریک: تفاوت میان نسخه‌ها

John Patrick McEnroe
جان پاتریک مَک‌اِنرو; John Patrick McEnroe
زادروز	۱۹۵۹م;
ملیت	امریکایی
گروه مقاله	ورزش
رشته	تنیس‌
جوایز و افتخارات	قهرمانی دونفره ویمبلدون در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ـ۱۹۸۴، ۱۹۹۲م؛ قهرمانی دونفره تنیس آزاد امریکا در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۹م؛ قهرمانی مسابقات دونفره مختلط آزاد فرانسه در ۱۹۷۷م؛ قهرمانی انفرادی جایزه بزرگ اساتید در ۱۹۷۹، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵م و قهرمانی دونفره این مسابقات در ۱۸۵۰ و ۱۹۷۹م

دیداریویکی‌متن

نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۶

مَک‌اِنرو، جان پاتریک (۱۹۵۹م - )(McEnroe, John Patrick)

تنیس‌باز امریکایی. رفتار گستاخانۀ او در زمین تنیس در اوایل دهۀ ۱۹۸۰م حاکم بر بازی‌های مردان بود. سه بار قهرمان انفرادی مسابقات ویمبلدون^[۱] در ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴م و سه بار متوالی نیز قهرمان انفرادی مسابقات تنیس آزاد امریکا از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱م و بار دیگر در ۱۹۸۴م شد. در بازی تیمی دونفره بسیار خوب بود و دَه بار قهرمان گراند اسلم^[۲] شد که هفت بار آن با مشارکت پیتر فلمینگ^[۳] بود. پس از تام گالیکسون^[۴] در سپتامبر ۱۹۹۹م کاپیتان تیم جام دیویس^[۵] امریکا شد. پس از کناره‌گیری از ورزش قهرمانی، گزارشگر تنیس برای تلویزیون شد و صراحت لهجه‌اش برای او مجبوبیت بسیار در اروپا و امریکا در پی داشت. از مهم‌ترین افتخارات اوست: قهرمانی دونفرۀ ویمبلدون در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ـ۱۹۸۴، ۱۹۹۲م؛ قهرمانی دونفرۀ تنیس آزاد امریکا در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۹م؛ قهرمانی مسابقات دونفرۀ مختلط آزاد فرانسه در ۱۹۷۷م؛ قهرمانی انفرادی جایزۀ بزرگ اساتید^[۶] در ۱۹۷۹، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵م و قهرمانی دونفرۀ این مسابقات در ۱۸۵۰ و ۱۹۷۹م.

↑ Wimbledon
↑ Grand Slam
↑ Peter Fleming
↑ Tom Gullikson
↑ Davis Cup
↑ Grand Prix Masters

[1] Wimbledon

[2] Grand Slam

[3] Peter Fleming

[4] Tom Gullikson

[5] Davis Cup

[6] Grand Prix Masters

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{جعبه زندگینامه|عنوان=جعبه زندگینامه|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}[[File:38370200.jpg|thumb|مَک‌اِنرو، جان پاتريک]]
+{{جعبه زندگینامه|عنوان=جان پاتریک مَک‌اِنرو|نام=John Patrick McEnroe|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۹۵۹م|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=امریکایی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=قهرمانی دونفره ویمبلدون در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ـ۱۹۸۴، ۱۹۹۲م؛ قهرمانی دونفره تنیس آزاد امریکا در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۹م؛ قهرمانی مسابقات دونفره مختلط آزاد فرانسه در ۱۹۷۷م؛ قهرمانی انفرادی جایزه بزرگ اساتید در ۱۹۷۹، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵م و قهرمانی دونفره این مسابقات در ۱۸۵۰ و ۱۹۷۹م|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ورزش|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=تنیس‌|پست تخصصی=|باشگاه=}}[[File:38370200.jpg|thumb|مَک‌اِنرو، جان پاتريک]]
 مَک‌اِنرو، جان پاتریک (۱۹۵۹م - )(McEnroe, John Patrick)<br />
-تنیس‌باز امریکایی. رفتار گستاخانۀ او در زمین تنیس در اوایل دهۀ ۱۹۸۰ حاکم بر بازی‌های مردان بود. سه بار قهرمان انفرادی مسابقات ویمبلدون<ref>Wimbledon </ref>&nbsp;در ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ و سه بار متوالی نیز قهرمان انفرادی مسابقات تنیس آزاد امریکا از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ و بار دیگر در ۱۹۸۴ شد. در بازی تیمی دونفره بسیار خوب بود و دَه بار قهرمان گراند اسلم<ref>Grand Slam</ref>&nbsp;شد که هفت بار آن با مشارکت پیتر فلمینگ<ref>Peter Fleming</ref>&nbsp;بود. پس از تام گالیکسون<ref>Tom Gullikson</ref>&nbsp;در سپتامبر ۱۹۹۹ کاپیتان تیم جام دیویس<ref>Davis Cup</ref>&nbsp;امریکا شد. پس از کناره‌گیری از ورزش قهرمانی، گزارشگر تنیس برای تلویزیون شد و صراحت لهجه‌اش برای او مجبوبیت بسیار در اروپا و امریکا در پی داشت. از مهم‌ترین افتخارات اوست: قهرمانی دونفرۀ ویمبلدون در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ـ۱۹۸۴، ۱۹۹۲؛ قهرمانی دونفرۀ تنیس آزاد امریکا در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۹؛ قهرمانی مسابقات دونفرۀ مختلط آزاد فرانسه در ۱۹۷۷؛ قهرمانی انفرادی جایزۀ بزرگ اساتید<ref>Grand Prix Masters</ref>&nbsp;در ۱۹۷۹، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵ و قهرمانی دونفرۀ این مسابقات در ۱۸۵۰ و ۱۹۷۹.
+تنیس‌باز امریکایی. رفتار گستاخانۀ او در زمین تنیس در اوایل دهۀ ۱۹۸۰م حاکم بر بازی‌های مردان بود. سه بار قهرمان انفرادی مسابقات ویمبلدون<ref>Wimbledon </ref> در ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴م و سه بار متوالی نیز قهرمان انفرادی مسابقات تنیس آزاد [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱م و بار دیگر در ۱۹۸۴م شد. در بازی تیمی دونفره بسیار خوب بود و دَه بار قهرمان گراند اسلم<ref>Grand Slam</ref> شد که هفت بار آن با مشارکت پیتر فلمینگ<ref>Peter Fleming</ref> بود. پس از تام گالیکسون<ref>Tom Gullikson</ref> در سپتامبر ۱۹۹۹م کاپیتان تیم جام دیویس<ref>Davis Cup</ref> امریکا شد. پس از کناره‌گیری از ورزش قهرمانی، گزارشگر تنیس برای تلویزیون شد و صراحت لهجه‌اش برای او مجبوبیت بسیار در اروپا و امریکا در پی داشت. از مهم‌ترین افتخارات اوست: قهرمانی دونفرۀ ویمبلدون در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳ـ۱۹۸۴، ۱۹۹۲م؛ قهرمانی دونفرۀ تنیس آزاد امریکا در ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۸۳، ۱۹۸۹م؛ قهرمانی مسابقات دونفرۀ مختلط آزاد فرانسه در ۱۹۷۷م؛ قهرمانی انفرادی جایزۀ بزرگ اساتید<ref>Grand Prix Masters</ref> در ۱۹۷۹، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵م و قهرمانی دونفرۀ این مسابقات در ۱۸۵۰ و ۱۹۷۹م.
 &nbsp;