کونمینگ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6 | |||
| کشور =چین | |||
| نام فارسی = کونْمینگ | |||
|نام لاتین = Kunming | |||
| نام قدیمی = یوننان | |||
| نام دیگر = | |||
| استان = یوننان | |||
| شهرستان = | |||
| بخش = | |||
| موقعیت = کنار دریاچۀ دیانچی؛ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی جونگچینگ | |||
| جمعیت = 8,460,088 نفر (۲۰۲۰) | |||
| مساحت = 21,473 کیلومتر مربع | |||
| نوع اقلیم = | |||
| ارتفاع از سطح دریا = 1,892 متر | |||
| تولیدات و صنایع مهم = مرکز مهم دادوستد بین صنایع علوم مهندسی، نساجی، آهن، فولاد، تولید مواد شیمیایی، ماشینآلات، سیگار، خودروهای سنگین، پلاستیک، و سیمان | |||
| برخی بناهای مهم = | |||
| شهر ها و آبادی های مهم = | |||
}} | |||
کونْمینگ (Kunming) | کونْمینگ (Kunming) | ||
نسخهٔ ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۹
| کونمینگ | |
|---|---|
| کشور | چین |
| نام فارسی | کونْمینگ |
| نام لاتین | Kunming |
| جمعیت | 8,460,088 نفر (۲۰۲۰) |
| موقعیت | کنار دریاچۀ دیانچی؛ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی جونگچینگ |
| ارتفاع از سطح دریا | 1,892 متر |
| تولیدات و صنایع مهم | مرکز مهم دادوستد بین صنایع علوم مهندسی، نساجی، آهن، فولاد، تولید مواد شیمیایی، ماشینآلات، سیگار، خودروهای سنگین، پلاستیک، و سیمان |
| استان یا ایالت | یوننان |
| مساحت | 21,473 کیلومتر مربع |
کونْمینگ (Kunming)

(با نام سابقِ یوننان[۱]) مرکز استان یوننان در چین، کنار دریاچۀ دیانچی[۲]، با 8,460,088 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 21,473 کیلومتر مربع مساحت. در ارتفاع 1,892 متری از سطح دریا واقع شده است. مرکز مهم دادوستد بین غرب، مرکز، و جنوب چین بهشمار میرود. صنایع آن شامل علوم مهندسی، نساجی، آهن، فولاد، تولید مواد شیمیایی، ماشینآلات، سیگار، خودروهای سنگین، پلاستیک، و سیمان است. کونمینگ در جلگهای حاصلخیز به فاصلۀ ۶۴۰کیلومتری جنوب غربی جونگچینگ[۳] واقع شده است. این شهر در ۱۹۰۸ بهروی تجارت خارجی باز شد و در ۱۹۱۳ کونمینگ نام گرفت. شهر مزبور که تا پیش از فتح آن بهدست مغولها (۱۲۷۴) جزو چین نبود، بهسرعت به مرکز تجارت بین جنوب شرقی و سایر بخشهای چین تبدیل شد. فرانسویان در ۱۹۱۰ با ساختن راهآهن، به عرض یک متر، آن را به هانوی[۴]، در ویتنام، متصل کردند. در جنگ جهانی دوم بسیاری از کارخانهها از استانهای شرقی به اینجا منتقل شدند و شهر مزبور پایانۀ چینی جادۀ برمه[۵] شد.