هیل، دیمون: تفاوت میان نسخه‌ها

اتومبیل‌ران انگلیسی. اولین عنوان جایزۀ بزرگ<ref>grand prix</ref> خود را در ۱۹۹۳م در [[مجارستان]] کسب کرد. در ۱۹۹۴م و ۱۹۹۵م مقام دوم را پس از میشائیل شوماخر<ref>Michael Schumacher </ref> در مسابقۀ قهرمانی رانندگان<ref>Drivers’ Championship</ref> به‌دست آورد. در ۱۹۹۶م مسابقۀ قهرمانی رانندگان فرمول یک<ref>formula 1 </ref> جهان را برد و از اول تا آخر مسابقه پیشتاز بود، در حالی که در هشت مسابقه برنده شد و نوزده امتیاز بیشتر از نزدیک‌ترین رقیب خود کسب کرد. در ژوئن ۱۹۹۹م کناره‌گیری خود را از مسابقات فرمول یک اعلام کرد. قهرمانی رانندگان جهان در ۱۹۹۶م؛ ۱۱۵بار شرکت در مسابقات جایزۀ بزرگ و ۲۲بار پیروزی‌ در مسابقۀ جایزۀ بزرگ از مهم‌ترین افتخارات اوست. او در مجموع مسابقات جایزۀ بزرگ ۳۶۰ امتیاز به‌دست آورد. پسر گراهام هیل<ref>Graham Hill </ref> بود و با شرکت در مسابقات فرمول یک با برابهام<ref>Brabham </ref> در ۱۹۹۲م اتومبیل‌رانی را آغاز کرد. سپس جانشین نایجل مَنسل<ref>Nigel Mansell</ref> در ویلیامز<ref>Williams </ref> شد که از او به‌منزلۀ رانندۀ آزمایشی استفاده کرده بود. پس از این‌که ویلیامز در فصل ۱۹۹۷م قرارداد او را تمدید نکرد، به تیم «تی دبلیو آر اَروز<ref>TWR Arrows</ref>» پیوست، اما در ۱۹۹۸م به تیم جردن<ref>Jordan</ref> ملحق شد.