ابن جزری، شمس الدین (دمشق ۷۵۱ـ۸۳۳ق): تفاوت میان نسخهها
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
ابن جَزَری، شمسالدین (دمشق ۷۵۱ـ۸۳۳ق) | ابن جَزَری، شمسالدین (دمشق ۷۵۱ـ۸۳۳ق) | ||
(نام: شمس الدین ابوالخیر محمد بن محمد بن یوسف جزری) قرآنشناس، متکلم و محدث شافعی. در زادگاهش به فراگیری علوم و استماع حدیث مشغول شد. برای تکمیل معارف خود، دو بار به [[قاهره]] سفر کرد. دوبار به سفر [[حج]] رفت و از جانب [[تیمور لنگ]] به [[سمرقند]] فرستاده شد و آنجا لقب «میر سید شریف» یافت. مدتی قاضی [[شیراز، شهر|شیراز]] بود. در [[مصر]] اموالش را مصادره کردند برای همین آنجا را ترک کرد و راهی [[آسیای صغیر]] شد. وی، با مطرحکردن کتب منسوخ قرائت و گردآوری محتوای آن با سبکی نو بهخصوص در دو کتاب ''النشر فیالقراءاتالعشر''، و ''غایةالنهایه'' دایرةالمعارفی در علم قرائت تألیف کرد. دادن اطلاعات فراوان در حجم کم و ترتیب الفبایی یا موضوعی از مشخصات بارز این دایرةالمعارف است. | (نام: شمس الدین ابوالخیر محمد بن محمد بن یوسف جزری) قرآنشناس، متکلم و محدث شافعی. در زادگاهش به فراگیری علوم و استماع [[حدیث]] مشغول شد. برای تکمیل معارف خود، دو بار به [[قاهره]] سفر کرد. دوبار به سفر [[حج]] رفت و از جانب [[تیمور لنگ]] به [[سمرقند]] فرستاده شد و آنجا لقب «میر سید شریف» یافت. مدتی قاضی [[شیراز، شهر|شیراز]] بود. در [[مصر]] اموالش را مصادره کردند برای همین آنجا را ترک کرد و راهی [[آسیای صغیر]] شد. وی، با مطرحکردن کتب منسوخ قرائت و گردآوری محتوای آن با سبکی نو بهخصوص در دو کتاب ''النشر فیالقراءاتالعشر''، و ''غایةالنهایه'' دایرةالمعارفی در علم [[قرائت]] تألیف کرد. دادن اطلاعات فراوان در حجم کم و ترتیب الفبایی یا موضوعی از مشخصات بارز این [[دایرةالمعارف|دایرةالمعارف]] است. | ||
<br /> <!--11028000--> | <br /> <!--11028000--> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۲
| ابن جزری | |
|---|---|
| زادروز |
دمشق ۷۵۱ق |
| درگذشت | ۸۳۳ق |
| ملیت | عرب |
| شغل و تخصص اصلی | قرآنشناس، متکلم و محدث |
| لقب | میر سید شریف |
| نام اصلی | شمس الدین ابوالخیر محمد بن محمد بن یوسف جزری |
| گروه مقاله | دین اسلام |
ابن جَزَری، شمسالدین (دمشق ۷۵۱ـ۸۳۳ق)
(نام: شمس الدین ابوالخیر محمد بن محمد بن یوسف جزری) قرآنشناس، متکلم و محدث شافعی. در زادگاهش به فراگیری علوم و استماع حدیث مشغول شد. برای تکمیل معارف خود، دو بار به قاهره سفر کرد. دوبار به سفر حج رفت و از جانب تیمور لنگ به سمرقند فرستاده شد و آنجا لقب «میر سید شریف» یافت. مدتی قاضی شیراز بود. در مصر اموالش را مصادره کردند برای همین آنجا را ترک کرد و راهی آسیای صغیر شد. وی، با مطرحکردن کتب منسوخ قرائت و گردآوری محتوای آن با سبکی نو بهخصوص در دو کتاب النشر فیالقراءاتالعشر، و غایةالنهایه دایرةالمعارفی در علم قرائت تألیف کرد. دادن اطلاعات فراوان در حجم کم و ترتیب الفبایی یا موضوعی از مشخصات بارز این دایرةالمعارف است.