غار چنشت

غار چنشت (Chenesht Cave)

غار طبیعی با آثار سکونت مربوط به سده‌های 5 تا 9ق در استان خراسان جنوبی، شهرستان سربیشه، بخش مود، دهستان نهارجان، روستای چنشت. به همراه غار دیگری، به نام چهل چاه، که در فاصلۀ 200متری آن قرار دارد، سال 1385ش با شماره‌های مختلف در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این دو غار در کوه‌های شمال روستا، از ارتفاعات جنوبی رشته‌کوه باقران، واقع شده‌اند. این غار حدود 60 متر طول دارد و بر اثر عوامل درونی زمین و وقوع زلزله ایجاد شده. عبور از قسمت‌های مختلف آن گاه به سختی امکان‌پذیر است و فضاهایی نیز وجود دارد که ارتفاع آنها به بیش از 10 متر می‌رسد. در دهانۀ ورودی غار آثار یک سازۀ آجری وجود دارد که شامل دو دیوار در طرفین دهانه است. آثار موجود در داخل غار شامل چوب، پارچه، چرخ نخ‌ریسی، اشیاء سفالی و استخوان‌های در هم شکسته انسان است که این آثار مربوط به سده‌های 5 تا 9ق هستند. گمان می‌رود که از آن به عنوان پناهگاه موقت استفاده شده و به احتمال فراوان بقایای اجساد متعلق به گروهی از علویان است که با حکومت عباسی به مخالفت پرداخته و به این غار پناهنده شده‌اند. بر اساس متون تاریخی بیش از 600 سال پیش نخستین بار توسط سید محمد مشعشع که به دنبال اجساد یکی از خویشاوندانش، سید حامد علوی (از اعقاب امام جعفر صادق)، بوده کشف شده است. سید محمد پس از یافتن اجساد، پیکر سید حامد و دو فرزندش را در محل دیگری در روستا دفن کرده که آرامگاه کنونی او، بافت تاریخی روستا و غارهای یادشده امروزه از جاذبه‌های گردشگری خراسان جنوبی هستند. با وجود موارد مشابه بسیار، محتمل است که دو غار روستای چنشت، از زمان‌هایی پیش از تاریخ‌های ذکر شده دارای سابقۀ سکونت انسانی بوده‌اند.

---