دوین (شیروان): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت دوین 945نفر بوده است. مردم این آبادی شیعۀ دوازدهامامی هستند و به زبان ترکی خراسانی سخن میگویند. تا پیش از دهۀ 1380ش دوین به دلیل گستردگی و حاصلخیزی زمینهای کشاورزی، باغات و مراتع یکی از مراکز اصلی تولیدات کشاورزی و باغی خراسانی شمالی بود. از این تاریخ به بعد با احداث و راهاندازی پروژههای بزرگی چون نیروگاه سیکل ترکیبی شیروان، شهرک صنعتی، شهرک عشایری، دانشگاه و شهرک دامپروری، ضمن تصرف بخشهای بزرگی از اراضی روستا و صرف منابع آبی آن، شکل اقتصاد روستاییان دگرگونی زیاده پیدا کرده و در حال حاضر دامداری و تولید محصولات گلخانهای در آن رواج بیشتری دارد. این آبادی دارای پست بانک، مدرسۀ ابتدایی، هنرستان دخترانه، خانۀ بهداشت، چند مغازه و مسجد، کتابخانۀ عمومی و نانوایی است. در گذشته، انگور و غلات و حبوبات مهمترین محصولات کشاورزی روستا بوده و هماکنون انگور و میوههای جالیزی و صیفیجات مهمترین تولیدات کشاورزی روستاییان است. پوستیندوزی از قدیم در دوین رواج داشته است. | در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت دوین 945نفر بوده است. مردم این آبادی شیعۀ دوازدهامامی هستند و به زبان ترکی خراسانی سخن میگویند. تا پیش از دهۀ 1380ش دوین به دلیل گستردگی و حاصلخیزی زمینهای کشاورزی، باغات و مراتع یکی از مراکز اصلی تولیدات کشاورزی و باغی خراسانی شمالی بود. از این تاریخ به بعد با احداث و راهاندازی پروژههای بزرگی چون نیروگاه سیکل ترکیبی شیروان، شهرک صنعتی، شهرک عشایری، دانشگاه و شهرک دامپروری، ضمن تصرف بخشهای بزرگی از اراضی روستا و صرف منابع آبی آن، شکل اقتصاد روستاییان دگرگونی زیاده پیدا کرده و در حال حاضر دامداری و تولید محصولات گلخانهای در آن رواج بیشتری دارد. این آبادی دارای پست بانک، مدرسۀ ابتدایی، هنرستان دخترانه، خانۀ بهداشت، چند مغازه و مسجد، کتابخانۀ عمومی و نانوایی است. در گذشته، انگور و غلات و حبوبات مهمترین محصولات کشاورزی روستا بوده و هماکنون انگور و میوههای جالیزی و صیفیجات مهمترین تولیدات کشاورزی روستاییان است. پوستیندوزی از قدیم در دوین رواج داشته است. | ||
---- | |||
[[رده:جغرافیای ایران]] | |||
[[رده:خراسان شمالی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۲
دوین (شیروان) (Devin (North Khorasan
روستایی در دهستان حومه، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 18کیلومتری جنوب شرقی شهر شیروان قرار دارد و راه آن در 4کیلومتری شمال به جادۀ شیروان - قوچان متصل است. از روستاهای قدیمی شیروان است؛ در دورۀ قاجار مرکز نایبالحکومه، و ارگ روستا محل حکمرانی بوده است. دوین تپه در میان روستا و تپۀ گبرخانه در یک کیلومتری آن از آثار تاریخی دوین هستند که آثار و نشانههای سکونت غیرمستمر از هزارۀ پنجم پیش از میلاد تا دورههای اسلامی در آنها مشاهده و کشف شده است. هر دو محوطۀ باستانی ذکرشده، سال ۱۳۴۶ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاند.
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت دوین 945نفر بوده است. مردم این آبادی شیعۀ دوازدهامامی هستند و به زبان ترکی خراسانی سخن میگویند. تا پیش از دهۀ 1380ش دوین به دلیل گستردگی و حاصلخیزی زمینهای کشاورزی، باغات و مراتع یکی از مراکز اصلی تولیدات کشاورزی و باغی خراسانی شمالی بود. از این تاریخ به بعد با احداث و راهاندازی پروژههای بزرگی چون نیروگاه سیکل ترکیبی شیروان، شهرک صنعتی، شهرک عشایری، دانشگاه و شهرک دامپروری، ضمن تصرف بخشهای بزرگی از اراضی روستا و صرف منابع آبی آن، شکل اقتصاد روستاییان دگرگونی زیاده پیدا کرده و در حال حاضر دامداری و تولید محصولات گلخانهای در آن رواج بیشتری دارد. این آبادی دارای پست بانک، مدرسۀ ابتدایی، هنرستان دخترانه، خانۀ بهداشت، چند مغازه و مسجد، کتابخانۀ عمومی و نانوایی است. در گذشته، انگور و غلات و حبوبات مهمترین محصولات کشاورزی روستا بوده و هماکنون انگور و میوههای جالیزی و صیفیجات مهمترین تولیدات کشاورزی روستاییان است. پوستیندوزی از قدیم در دوین رواج داشته است.