عمارت کتابخانه ملی تبریز: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
(یا: «خانه اردوبادی») در ضلع شمالی باغ گلستان در [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]. ساختمان سابق کتابخانه مرکزی تبریز مربوط به دوره پهلوی اول است و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۸ با شمارۀ ثبت ۲۴۹۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در زمینی محصور به مساحت 3هزار مترمربع و با زیر بنایی در حدود ۲۸۶۰متر مربع ساخته شده است. ساختمان دارای سه ناو میباشد که ناو میانی بعنوان سالن و ناوهای جنوبی و شمالی به اتاقهای مورد نیاز اختصاص یافته بود بدنه بیرونی از نوع سنگ محلی اسپروخوان و دارای حجاریهای چشمگیری میباشد که از لحاظ معماری شبیه و در بیشتر موارد همشکل عمارت شهرداری است مخصوصا طاقهای پنجرهها و کنگرههایی با نقش گل. از نمونههای منحصر به فرد نگهداری شده در این کتابخانه کتاب نفیس و فاخر «انجیل رسولان» است که قدیمیترین نسخه خطی موجود کتاب پیروان مسیحیت محسوب میشود؛ این کتاب بر روی پوست ماهی و به زبان [[سریانی]] (آشوری) نگاشته شده است. در سال ۱۳۴۴ش سازمان فعالیتهای فرهنگی یونسکو این کتابخانه را به عنوان کتابخانه امانتدار خود معرفی کرده و امتیاز استفاده از کلیه آثار انتشارات یونسکو را به آن اعطا کرده است. | (یا: «خانه اردوبادی») در ضلع شمالی باغ گلستان در [[تبریز، شهر|شهر تبریز]]. ساختمان سابق کتابخانه مرکزی تبریز مربوط به دوره پهلوی اول است و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۸ با شمارۀ ثبت ۲۴۹۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در زمینی محصور به مساحت 3هزار مترمربع و با زیر بنایی در حدود ۲۸۶۰متر مربع ساخته شده است. ساختمان دارای سه ناو میباشد که ناو میانی بعنوان سالن و ناوهای جنوبی و شمالی به اتاقهای مورد نیاز اختصاص یافته بود بدنه بیرونی از نوع سنگ محلی اسپروخوان و دارای حجاریهای چشمگیری میباشد که از لحاظ معماری شبیه و در بیشتر موارد همشکل عمارت شهرداری است مخصوصا طاقهای پنجرهها و کنگرههایی با نقش گل. از نمونههای منحصر به فرد نگهداری شده در این کتابخانه کتاب نفیس و فاخر «انجیل رسولان» است که قدیمیترین نسخه خطی موجود کتاب پیروان مسیحیت محسوب میشود؛ این کتاب بر روی پوست ماهی و به زبان [[سریانی]] (آشوری) نگاشته شده است. در سال ۱۳۴۴ش سازمان فعالیتهای فرهنگی یونسکو این کتابخانه را به عنوان کتابخانه امانتدار خود معرفی کرده و امتیاز استفاده از کلیه آثار انتشارات یونسکو را به آن اعطا کرده است. | ||
[[رده:جغرافیای ایران]] | |||
[[رده:آذربایجان شرقی]] | |||
[[رده:معماری]] | |||
[[رده:ابنیه سنتی ایران]] | |||
نسخهٔ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۲۴
| عمارت کتابخانه ملی تبریز | |
|---|---|
| نام فارسی | عمارت کتابخانه ملی تبریز |
| کشور | ایران |
| استان | آذربایجان شرقی |
| نام لاتین | Tabriz National Library Mansion |
| نامهای دیگر | خانه اردوبادی |
| موقعیت | ضلع شمالی باغ گلستان در شهر تبریز |
| کاربری | خانه، کتابخانه |
| مشخصات معماری | ساختمان دارای سه ناو که ناو میانی بعنوان سالن و ناوهای جنوبی و شمالی به اتاقهای مورد نیاز اختصاص یافته |
| زمان ساخت | دوره پهلوی اول |
عمارت کتابخانه ملی تبریز Tabriz National Library Mansion
(یا: «خانه اردوبادی») در ضلع شمالی باغ گلستان در شهر تبریز. ساختمان سابق کتابخانه مرکزی تبریز مربوط به دوره پهلوی اول است و این اثر در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۷۸ با شمارۀ ثبت ۲۴۹۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در زمینی محصور به مساحت 3هزار مترمربع و با زیر بنایی در حدود ۲۸۶۰متر مربع ساخته شده است. ساختمان دارای سه ناو میباشد که ناو میانی بعنوان سالن و ناوهای جنوبی و شمالی به اتاقهای مورد نیاز اختصاص یافته بود بدنه بیرونی از نوع سنگ محلی اسپروخوان و دارای حجاریهای چشمگیری میباشد که از لحاظ معماری شبیه و در بیشتر موارد همشکل عمارت شهرداری است مخصوصا طاقهای پنجرهها و کنگرههایی با نقش گل. از نمونههای منحصر به فرد نگهداری شده در این کتابخانه کتاب نفیس و فاخر «انجیل رسولان» است که قدیمیترین نسخه خطی موجود کتاب پیروان مسیحیت محسوب میشود؛ این کتاب بر روی پوست ماهی و به زبان سریانی (آشوری) نگاشته شده است. در سال ۱۳۴۴ش سازمان فعالیتهای فرهنگی یونسکو این کتابخانه را به عنوان کتابخانه امانتدار خود معرفی کرده و امتیاز استفاده از کلیه آثار انتشارات یونسکو را به آن اعطا کرده است.