سنگ نبشته قیرخ قزلار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(صفحه‌ای تازه حاوی «سنگ نبشته قیرخ قزلار سنگ نبشته در استان آذربایجان شرقی، شهرستان سراب، نزدیکی روستای نشتبان واقع شده. اثری تاریخی ارزشمند مربوط به قرن ۸ پیش از میلاد است. قیرخ‌قزلار در زبان محلی به معنای «چهل دختر» است و نام آن بیشتر جنبۀ فولکلوریک دارد، اما...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
سنگ نبشته قیرخ قزلار
سنگ‌نبشتۀ قیرخ‌قزلار


سنگ نبشته در استان آذربایجان شرقی، شهرستان سراب، نزدیکی روستای نشتبان واقع شده. اثری تاریخی ارزشمند مربوط به قرن ۸ پیش از میلاد است. قیرخ‌قزلار در زبان محلی به معنای «چهل دختر» است و نام آن بیشتر جنبۀ فولکلوریک دارد، اما سنگ‌نوشتۀ موجود در این محل، کاملاً ماهیتی رسمی و حکومتی دارد. متن کتیبه به خط میخی اورارتویی نوشته شده و به یکی از شاهان قدرتمند اورارتو، احتمالاً ساردوری دوم یا آرگیشتی دوم نسبت داده می‌شود. محتوای متن، همانند بسیاری از کتیبه‌های اورارتویی، شامل ستایش خدایان، به‌ویژه خدای بزرگ خالدی، و گزارش لشکرکشی‌ها، فتح سرزمین‌ها و تثبیت قدرت سیاسی شاه است. این نوع نوشتار، بازتاب‌دهندۀ ساختار ایدئولوژیک حکومت اورارتو است که در آن، مشروعیت پادشاهی مستقیماً از ارادۀ خدایان سرچشمه می‌گیرد.
سنگ‌نبشته در استان [[آذربایجان شرقی]]، در شمال شرقی [[سراب، شهرستان|شهرستان سراب]]، نزدیکی روستای نشتبان واقع شده. اثری تاریخی ارزشمند مربوط به قرن ۸ پیش از میلاد است. این اثر در تاریخ {{جلالی حروف|۰۱|۰۱|۱۳۴۷|پیوند=نه}}ش با شمارهٔ ثبت ۷۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قیرخ‌قزلار در زبان محلی به معنای «چهل دختر» است و نام آن بیشتر جنبۀ فولکلوریک دارد، اما سنگ‌نبشتۀ موجود در این محل، کاملاً ماهیتی رسمی و حکومتی دارد. متن کتیبه به خط میخی اورارتویی نوشته شده و به یکی از شاهان قدرتمند اورارتو، احتمالاً ساردوری دوم یا آرگیشتی دوم نسبت داده می‌شود. محتوای متن، این کتیبه درباره حاکمی به نام آرگیشتی می‌باشد که سرزمین‌های توایشدو، گیردو، و گیتوهانی را به تصرف خود در آورده و ماجرای آن را هک کرده است. متاسفانه قسمت عظیم این کتیبه خراب شده و امکان ترجمه کامل آن وجود ندارد. این نوع نوشتار، بازتاب‌دهندۀ ساختار ایدئولوژیک حکومت اورارتو است که در آن، مشروعیت پادشاهی مستقیماً از ارادۀ خدایان سرچشمه می‌گیرد.


از نظر فیزیکی، سنگ‌نوشتۀ قیرخ‌قزلار بر روی یک دیوارۀ سنگی طبیعی حک شده و وسعت آن حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر طول و نزدیک به ۸۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر ارتفاع دارد. متن در چند سطر منظم تراشیده شده و عمق حروف نشان می‌دهد که ابزار فلزی پیشرفته‌ای برای حکاکی به کار رفته است. انتخاب سطحی صاف و نسبتاً مرتفع برای نوشتن کتیبه، هم به خوانایی آن کمک کرده و هم جنبۀ نمایشی و اقتدارآمیز داشته است؛ به‌گونه‌ای که هر رهگذری عظمت قدرت حاکم را احساس کند.
از نظر فیزیکی، سنگ‌نبشتۀ قیرخ‌قزلار بر روی یک دیوارۀ سنگی طبیعی حک شده و وسعت آن حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر طول و نزدیک به ۸۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر ارتفاع دارد. متن در چند سطر منظم تراشیده شده و عمق حروف نشان می‌دهد که ابزار فلزی پیشرفته‌ای برای حکاکی به کار رفته است. انتخاب سطحی صاف و نسبتاً مرتفع برای نوشتن کتیبه، هم به خوانایی آن کمک کرده و هم جنبۀ نمایشی و اقتدارآمیز داشته است؛ به‌گونه‌ای که هر رهگذری عظمت قدرت حاکم را احساس کند.
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:آذربایجان شرقی]]
[[رده:باستان شناسی ایران]]
[[رده:(باستان شناسی ایران)آثار، مناطق و محوطه ها]]

نسخهٔ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۰

سنگ‌نبشتۀ قیرخ‌قزلار

سنگ‌نبشته در استان آذربایجان شرقی، در شمال شرقی شهرستان سراب، نزدیکی روستای نشتبان واقع شده. اثری تاریخی ارزشمند مربوط به قرن ۸ پیش از میلاد است. این اثر در تاریخ الگو:جلالی حروفش با شمارهٔ ثبت ۷۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قیرخ‌قزلار در زبان محلی به معنای «چهل دختر» است و نام آن بیشتر جنبۀ فولکلوریک دارد، اما سنگ‌نبشتۀ موجود در این محل، کاملاً ماهیتی رسمی و حکومتی دارد. متن کتیبه به خط میخی اورارتویی نوشته شده و به یکی از شاهان قدرتمند اورارتو، احتمالاً ساردوری دوم یا آرگیشتی دوم نسبت داده می‌شود. محتوای متن، این کتیبه درباره حاکمی به نام آرگیشتی می‌باشد که سرزمین‌های توایشدو، گیردو، و گیتوهانی را به تصرف خود در آورده و ماجرای آن را هک کرده است. متاسفانه قسمت عظیم این کتیبه خراب شده و امکان ترجمه کامل آن وجود ندارد. این نوع نوشتار، بازتاب‌دهندۀ ساختار ایدئولوژیک حکومت اورارتو است که در آن، مشروعیت پادشاهی مستقیماً از ارادۀ خدایان سرچشمه می‌گیرد.

از نظر فیزیکی، سنگ‌نبشتۀ قیرخ‌قزلار بر روی یک دیوارۀ سنگی طبیعی حک شده و وسعت آن حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر طول و نزدیک به ۸۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر ارتفاع دارد. متن در چند سطر منظم تراشیده شده و عمق حروف نشان می‌دهد که ابزار فلزی پیشرفته‌ای برای حکاکی به کار رفته است. انتخاب سطحی صاف و نسبتاً مرتفع برای نوشتن کتیبه، هم به خوانایی آن کمک کرده و هم جنبۀ نمایشی و اقتدارآمیز داشته است؛ به‌گونه‌ای که هر رهگذری عظمت قدرت حاکم را احساس کند.