آب انبار خوش: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «آبانبار خوش بنایی آجری مربوط به دورۀ پهلوی در استان خراسان شمالی، شهرستان اسفراین، بخش مرکزی، دهستان دامنکوه، روستای خوش. روستای خوش در 15کیلومتری شمال غرب اسفراین و بر سر راه اسفراین به جاجرم واقع شده است. آبانبار خوش براساس کتیبۀ سردر آن...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
بنایی آجری مربوط به دورۀ پهلوی در استان خراسان شمالی، شهرستان اسفراین، بخش مرکزی، دهستان دامنکوه، روستای خوش. روستای خوش در 15کیلومتری شمال غرب اسفراین و بر سر راه اسفراین به جاجرم واقع شده است. آبانبار خوش براساس کتیبۀ سردر آن، در سال 1373ق توسط یکی از اهالی آبادی در کنار مسجد ساخته و وقف شده است. این بنا در سال 1387ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | بنایی آجری مربوط به دورۀ پهلوی در استان خراسان شمالی، شهرستان اسفراین، بخش مرکزی، دهستان دامنکوه، روستای خوش. روستای خوش در 15کیلومتری شمال غرب اسفراین و بر سر راه اسفراین به جاجرم واقع شده است. آبانبار خوش براساس کتیبۀ سردر آن، در سال 1373ق توسط یکی از اهالی آبادی در کنار مسجد ساخته و وقف شده است. این بنا در سال 1387ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ||
'''مشخصات بنا''' | |||
پلان آبانبار مستطیلیشکل و دارای سردر تزئینی، راهپله و پاشیر، هواکش و بادگیر، و دو مخزن ذخیرۀ آب است. سقف این بنا گنبدیشکل است و در ساخت آن از آجر، ملات ساروج و آهک استفاده شده. در سقف دریچهای برای تهویۀ هوا کار گذاشتهاند. این آبانبار علاوه بر تأمین آب مصرفی آشامیدنی، یک خروجی هم برای تأمین آب حمام عمومی روستا داشته است. سردر ورودی بنا با عرض 2.15 و ارتفاع 2.5متر اجرا شده که پس از آن يک راهپله با طول چهار متر بهوسیله 11 پله مسير را به سمت منبع ذخيره آب هدايت میکند. | |||
نسخهٔ ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۳۷
آبانبار خوش
بنایی آجری مربوط به دورۀ پهلوی در استان خراسان شمالی، شهرستان اسفراین، بخش مرکزی، دهستان دامنکوه، روستای خوش. روستای خوش در 15کیلومتری شمال غرب اسفراین و بر سر راه اسفراین به جاجرم واقع شده است. آبانبار خوش براساس کتیبۀ سردر آن، در سال 1373ق توسط یکی از اهالی آبادی در کنار مسجد ساخته و وقف شده است. این بنا در سال 1387ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مشخصات بنا
پلان آبانبار مستطیلیشکل و دارای سردر تزئینی، راهپله و پاشیر، هواکش و بادگیر، و دو مخزن ذخیرۀ آب است. سقف این بنا گنبدیشکل است و در ساخت آن از آجر، ملات ساروج و آهک استفاده شده. در سقف دریچهای برای تهویۀ هوا کار گذاشتهاند. این آبانبار علاوه بر تأمین آب مصرفی آشامیدنی، یک خروجی هم برای تأمین آب حمام عمومی روستا داشته است. سردر ورودی بنا با عرض 2.15 و ارتفاع 2.5متر اجرا شده که پس از آن يک راهپله با طول چهار متر بهوسیله 11 پله مسير را به سمت منبع ذخيره آب هدايت میکند.