مانیانی، آنا (۱۹۰۸ـ۱۹۷۳): تفاوت میان نسخه‌ها

هنرپیشه ایتالیایی. از مادری ایتالیایی و پدری مصری در اسکندریه<ref>Alexandria</ref> زاده شد. در آکادمی هنرهای نمایشی<ref>Academy of Dramatic Art</ref> رُم به‌تحصیل پرداخت. ابتدا در کلوب‌های شبانه به خوانندگی می‌پرداخت. در همین دوران، پسر یک سال و نیمه‌اش به فلج اطفال مبتلا شد. مانیانی در فیلم‌های متفاوتی بازی کرد، همچون ''ترزا ونردی<ref>''Teresa Venerdi'' </ref>'' (۱۹۴۱)، اثر [[دسیکا، ویتوریو (۱۹۰۱ـ۱۹۷۴)|ویتوریو دسیکا]]<ref>Vittorio De Sica</ref>؛ ''رم شهر بی‌دفاع<ref>''Rome, Open City'' </ref>'' (۱۹۴۵) که موجب شهرت بین‌المللی وی شد، ساختۀ [[روسلینی، روبرتو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۷)|روبرتو روسّلّینی]]<ref>Roberto Rossellini</ref>؛ ''مامارُما<ref>''Mamma Roma''</ref>'' (۱۹۶۲)، از [[پازولینی، پیر پائولو|پیِر پائولو پازولینی]]<ref>Pier Paolo Pasolini </ref>، و ''روم'' (۱۹۷۲)، ساختۀ [[فلینی، فدریکو (۱۹۲۰ـ۱۹۹۳)|فدریکو فلینی]]<ref>Federico Fellini</ref>. مانیانی به سبب استعدادش در بازی طبیعی و نزدیک به زندگی روزمره، ستایش شده است. روسلینی از مهم‌ترین طرفداران وی بود و [[ویلیامز، تنسی (۱۹۱۱ـ۱۹۸۳)|تنسی ویلیامز]] نیز، چنان به بازی وی علاقه‌مند بود که شخصیت اصلی در نمایش ''خالکوبی گل رز''<ref>The Rose Tattoo</ref> را از ابتدا برای وی نوشت. با این حال از آن‌جا که مانیانی به زبان انگلیسی مسلط نبود، از پذیرش این نقش سر باز زد. با این حال، چند سال بعد و با بهبود توانایی مکالمه به انگلیسی، در اقتباس سینمایی از این نمایشنامه به کارگردانی دانیل مان<ref>Daniel Mann‎</ref> بازی کرد و تبدیل به اولین ایتالیایی شد که اسکار بهترین بازیگر را به خانه می‌برد.<br /> <!--38091300-->