پل گاومیشان: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1')
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


پُل گاومیشان <br>
پُل گاومیشان <br>
[[پرونده: 13155300.jpg | بندانگشتی|پُل گاوميشان]]روی رود سیمره، در نزدیکی محل تلاقی آن با رود کشگان و نزدیک قریۀ چم مهر در استان لرستان. تاریخ احداث آن روشن نیست. در جنوب آن پایه‌های پلی از دورۀ‌ ساسانی وجود دارد. بقایای سنگ‌نوشتۀ خط کوفی آن نشان می‌دهد که احتمالا‌ً در قرن ۴ق جانشین پل دورۀ ساسانی شده است. پلی مرتفع از سنگ و آجر با ۱۷۵ متر درازا و&nbsp;۸.۲۰ متر پهنا است و احتمالا‌ً دوازده چشمه داشته که شش تا از آن‌ها باقی است. در جنوب پل کنار یکی از پاتاق‌های آن که در دوره‌های صفوی و قاجار تغییر شکل‌ یافته‌اند، پاتاقی منفرد و پله‌های کنده‌شده در صخره هست که عابران را از سطح مرتفع صخرۀ کرانه رود به داخل هدایت می‌کند و شاید در گذشته یک راه اضطراری بوده است. نام پل از محل احداث آن گرفته‌ شده و به آن گاو میشو نیز می‌گویند.
 
روی رود سیمره، در نزدیکی محل تلاقی آن با رود کشگان و نزدیک قریۀ چم مهر در استان لرستان. تاریخ احداث آن روشن نیست. در جنوب آن پایه‌های پلی از دورۀ‌ ساسانی وجود دارد. بقایای سنگ‌نوشتۀ خط کوفی آن نشان می‌دهد که احتمالا‌ً در قرن ۴ق جانشین پل دورۀ ساسانی شده است. پلی مرتفع از سنگ و آجر با ۱۷۵ متر درازا و&nbsp;۸.۲۰ متر پهنا است و احتمالا‌ً دوازده چشمه داشته که شش تا از آن‌ها باقی است. در جنوب پل کنار یکی از پاتاق‌های آن که در دوره‌های صفوی و قاجار تغییر شکل‌ یافته‌اند، پاتاقی منفرد و پله‌های کنده‌شده در صخره هست که عابران را از سطح مرتفع صخرۀ کرانه رود به داخل هدایت می‌کند و شاید در گذشته یک راه اضطراری بوده است. نام پل از محل احداث آن گرفته‌ شده و به آن گاو میشو نیز می‌گویند.
 
<br><!--13155300-->
<br><!--13155300-->
[[رده:باستان شناسی ایران]]
[[رده:باستان شناسی ایران]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۷

پُل گاومیشان

روی رود سیمره، در نزدیکی محل تلاقی آن با رود کشگان و نزدیک قریۀ چم مهر در استان لرستان. تاریخ احداث آن روشن نیست. در جنوب آن پایه‌های پلی از دورۀ‌ ساسانی وجود دارد. بقایای سنگ‌نوشتۀ خط کوفی آن نشان می‌دهد که احتمالا‌ً در قرن ۴ق جانشین پل دورۀ ساسانی شده است. پلی مرتفع از سنگ و آجر با ۱۷۵ متر درازا و ۸.۲۰ متر پهنا است و احتمالا‌ً دوازده چشمه داشته که شش تا از آن‌ها باقی است. در جنوب پل کنار یکی از پاتاق‌های آن که در دوره‌های صفوی و قاجار تغییر شکل‌ یافته‌اند، پاتاقی منفرد و پله‌های کنده‌شده در صخره هست که عابران را از سطح مرتفع صخرۀ کرانه رود به داخل هدایت می‌کند و شاید در گذشته یک راه اضطراری بوده است. نام پل از محل احداث آن گرفته‌ شده و به آن گاو میشو نیز می‌گویند.