سارمران: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Sarmaran|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=خراسان شمالی|شهرستان=اسفراین|بخش=مرکزی|موقعیت= فاصله 20کیلومتری غرب شمالی شهر اسفراین|جمعیت=1,051نفر (1395ش)|نوع اقلیم=معتدل کوهستانی|ارتفاع از سطح دریا=|تولیدات و صنایع مهم= غلات، پنبه، زیره، انگور، زردآلو، انار، و لبنیات|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=دامنکوه}}
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Sarmaran|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=خراسان شمالی|شهرستان=اسفراین|بخش=مرکزی|موقعیت= فاصله 20کیلومتری غرب شمالی شهر اسفراین|جمعیت=1,051نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=|تولیدات و صنایع مهم= غلات، پنبه، زیره، انگور، زردآلو، انار، و لبنیات|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=دامنکوه}}
سارمران (Sarmaran)
سارمران (Sarmaran)


روستایی در دهستان دامنکوه، بخش مرکزیِ شهرستان اسفراین، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 20کیلومتری غرب شمالی شهر اسفراین و 40کیلومتری جنوب غربی شهر بیرجند و در مسیر جادۀ اسفراین به جاجرم قرار دارد. دارای امکاناتی چون بقالی، نانوایی، سالن ورزشی چندمنظوره، کتابخانۀ عمومی، خانۀ بهداشت، مرکز بهداشتی و درمانی، داروخانه، پاسگاه انتظامی، مدرسۀ ابتدایی، دبیرستان شبانه‌روزی، پست بانک، مرکز مخابراتی و مسجد و حسینیه است. سارمران در جنوب شرق پارک ملی و منطقۀ حفاظت شدۀ سالوک قرار دارد. در این منطقه دره‌های زاری، جوزی و چهاربرج، جنگل‌های پراکنده با گونه‌های جانوری متنوع مشهود است. تپۀ باستانی سارمران مربوط به اوایل دورۀ ساسانی تا قرون میانی در 500متری جنوب روستا در سال ۱۳۸۵ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آثار سفالی پراکنده در این محوطه کشف شده که اکثراً بدون لعاب و بعضاً از نوع لعابدار ساده است.
روستایی در دهستان دامنکوه، بخش مرکزیِ [[اسفراین، شهرستان|شهرستان اسفراین]]، [[خراسان شمالی، استان|استان خراسان شمالی]]. در فاصلۀ 20کیلومتری غرب شمالی [[اسفراین، شهر|شهر اسفراین]] و 40کیلومتری جنوب غربی [[بیرجند، شهر|شهر بیرجند]] و در مسیر جادۀ اسفراین به جاجرم قرار دارد. دارای امکاناتی چون بقالی، نانوایی، سالن ورزشی چندمنظوره، کتابخانۀ عمومی، خانۀ بهداشت، مرکز بهداشتی و درمانی، داروخانه، پاسگاه انتظامی، مدرسۀ ابتدایی، دبیرستان شبانه‌روزی، پست بانک، مرکز مخابراتی و مسجد و حسینیه است. سارمران در جنوب شرق پارک ملی و منطقۀ حفاظت شدۀ سالوک قرار دارد. در این منطقه دره‌های زاری، جوزی و چهاربرج، جنگل‌های پراکنده با گونه‌های جانوری متنوع مشهود است. تپۀ باستانی سارمران مربوط به اوایل دورۀ ساسانی تا قرون میانی در 500متری جنوب روستا در سال ۱۳۸۵ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آثار سفالی پراکنده در این محوطه کشف شده که اکثراً بدون لعاب و بعضاً از نوع لعابدار ساده است.


در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سارمران 1,051نفر بوده است. مردم آبادی به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گویند و شغل اصلی آنها کشاورزی، باغداری و دامداری است. محصولات اصلی روستا شامل غلات، پنبه، زیره، انگور، زردآلو، انار، و لبنیات می‌شود. کشت محصولات گلخانه‌ای، خاصه خیار، در این آبادی رونق زیادی دارد.
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سارمران 1,051نفر بوده است. مردم آبادی به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گویند و شغل اصلی آنها [[کشاورزی]]، باغداری و [[دامداری]] است. محصولات اصلی روستا شامل [[غلات (گیاهان)|غلات]]، [[پنبه]]، [[زیره]]، [[انگور]]، [[زردآلو]]، [[انار]]، و [[لبنیات]] می‌شود. کشت محصولات گلخانه‌ای، خاصه خیار، در این آبادی رونق زیادی دارد.
----
----
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:خراسان شمالی]]
[[رده:خراسان شمالی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۹

سارمران
استان خراسان شمالی
شهرستان اسفراین
بخش مرکزی
دهستان دامنکوه
جمعیت 1,051نفر (1395ش)
موقعیت فاصله 20کیلومتری غرب شمالی شهر اسفراین
تولیدات و صنایع مهم غلات، پنبه، زیره، انگور، زردآلو، انار، و لبنیات
نام لاتین Sarmaran

سارمران (Sarmaran)

روستایی در دهستان دامنکوه، بخش مرکزیِ شهرستان اسفراین، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 20کیلومتری غرب شمالی شهر اسفراین و 40کیلومتری جنوب غربی شهر بیرجند و در مسیر جادۀ اسفراین به جاجرم قرار دارد. دارای امکاناتی چون بقالی، نانوایی، سالن ورزشی چندمنظوره، کتابخانۀ عمومی، خانۀ بهداشت، مرکز بهداشتی و درمانی، داروخانه، پاسگاه انتظامی، مدرسۀ ابتدایی، دبیرستان شبانه‌روزی، پست بانک، مرکز مخابراتی و مسجد و حسینیه است. سارمران در جنوب شرق پارک ملی و منطقۀ حفاظت شدۀ سالوک قرار دارد. در این منطقه دره‌های زاری، جوزی و چهاربرج، جنگل‌های پراکنده با گونه‌های جانوری متنوع مشهود است. تپۀ باستانی سارمران مربوط به اوایل دورۀ ساسانی تا قرون میانی در 500متری جنوب روستا در سال ۱۳۸۵ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. آثار سفالی پراکنده در این محوطه کشف شده که اکثراً بدون لعاب و بعضاً از نوع لعابدار ساده است.

در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت سارمران 1,051نفر بوده است. مردم آبادی به زبان کردی کرمانجی سخن می‌گویند و شغل اصلی آنها کشاورزی، باغداری و دامداری است. محصولات اصلی روستا شامل غلات، پنبه، زیره، انگور، زردآلو، انار، و لبنیات می‌شود. کشت محصولات گلخانه‌ای، خاصه خیار، در این آبادی رونق زیادی دارد.