غار خونیک: تفاوت میان نسخه‌ها

غار طبیعی با آثار سکونت انسانی در دهستان قائن، بخش مرکزی شهرستان قائنات، استان خراسان جنوبی. در 20کیلومتری جنوب شهر قائن، در نزدیکی جادۀ قائن به بیرجند، و ارتفاعات شمال شرق روستای خونیک پای گدار واقع شده است. آثار به دست آمده از غار (ابزار سنگی) مربوط به دورۀ پارینه‌سنگی میانه با قدمتی در حدود 30هزارسال است. این غار تا دوره‌های تاریخی و حتی تا دوره‌های اسلامی سکونتگاه انسان بوده است. اولین گمانه‌زنی‌های باستان‌شناختی در غار خونیک در سال 1949م توسط کارلتون استیونز کون (Carleton Stevens Coon)، مردم‌شناس آمریکایی و استاد دانشگاه‌های هاروارد و پنسیلوانیا، انجام شده است. ارتفاع دهانۀ غار حدود 2متر است که بخشی از آن براثر زلزله بسته شده است. فضای داخلی آن 5متر طول و 3متر عرض دارد. دیواره‌های غار از سنگ‌های توروس تشکیل شده‌ است. این غار در مرداد 1382ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.