کنگلو (سوادکوه): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴: خط ۴:


در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنگلو 66نفر بوده است. شغل اهالی این روستا کشاورزی و دامداری، و محصولاتشان غلات و حبوبات، عسل و تولیدات دامی است. مردم کنگلو به زبان طبری (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند.
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنگلو 66نفر بوده است. شغل اهالی این روستا کشاورزی و دامداری، و محصولاتشان غلات و حبوبات، عسل و تولیدات دامی است. مردم کنگلو به زبان طبری (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند.
----
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:مازندران]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۰۵

کنگلو (Kangelo)

روستایی در دهستان راستوپی، بخش مرکزی شهرستان سوادکوه، استان مازندران. در فاصلۀ 20کیلومتری جنوب شرقی شهر پل‌ سفید، 68کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری، 98کیلومتری جنوب دریای خزر، 160کیلومتری شرق شمالی تهران، و در ارتفاع حدود 2,000متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. روستایی کوهستانی در ارتفاعات میانی البرز مرکزی است که در جنگل‌های کم‌تراکم جنوب سوادکوه واقع شده و از طریق راه‌های غربی به جادۀ فیروزکوه (سوادکوه) دسترسی دارد. زمین‌های کنگلو در جنوب تا شهرستان مهدی‌شهر (استان سمنان) گسترده است؛ در شرق آن روستای آریم و در شمال شرقش روستای امافت قرار دارد. روستایی ییلاقی با جاذبه‌های تاریخی و طبیعی است. آثار قلعۀ کنگلو مربوط به دورۀ ساسانیان در یک کیلومتری جنوب غرب آبادی برجا مانده است. این اثر تاریخ در سال 1379ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کنگلو بقالی، مسجد و اقامتگاه‌های اجاره‌ای دارد.

در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کنگلو 66نفر بوده است. شغل اهالی این روستا کشاورزی و دامداری، و محصولاتشان غلات و حبوبات، عسل و تولیدات دامی است. مردم کنگلو به زبان طبری (گویش سوادکوهی) سخن می‌گویند.