کبریاکلا: تفاوت میان نسخه‌ها

روستایی در دهستان درازکلا، بخش بابلکنارِ شهرستان بابل، در استان مازندران. روستایی جلگه‌ای و کوهپایه‌ای در فاصلۀ 24کیلومتری جنوب شرقی شهر بابل، 40کیلومتری جنوب غربی ساری، 45کیلومتری جنوب دریای خزر، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 100متری از سطح دریاهای آزاد است. رود بابل در 1-2کیلومتری شرق و شمال شرقی روستا جریان دارد. در غرب و شمال غرب روستای درازکلا به آن متصل است و دیگر روستاهای اطرافش عبارتند از: چهره در شمال، بالف‌کلای غربی در شرق، و امیرکلا در جنوب. راه روستا در 2کیلومتری شمال به جادۀ گنج‌افروز متصل می‌شود. این جاده در شمال به شهر بابل و در جنوب شرق به شیرگاه منتهی می‌شود. در گذشته به کبریاکلا اُ‌م‌القُری می‌گفتند. بزرگ‌ترین روستای بخش بابلکنار و دارای چند محله به نام‌های مرکزی، اسبوکلا، چلوبن و درویش خواجه کمال‌الدین است. کبریاکلا دبستان، دبیرستان، خانۀ بهداشت، مغازه‌های مختلف، چند کارگاه، تعمیرگاه ماشین، نانوایی، اقامتگاه‌های اجاره‌ای، مسجد، تکیه و سقانفاری قدیمی دارد. تکیۀ کبریاکلا که در دورۀ قاجار ساخته شده در 1383ش به ثبت ملی رسیده است.  

در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت کبریاکلا 1,925 نفر بوده است. شغل مردم آن کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. اهالی بومی کبریاکلا به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.