ابراهیم زاده، سیروس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
|لقب= | |لقب= | ||
|زادروز=اردبیل 12 فروردین ۱۳۱۶ش | |زادروز=اردبیل 12 فروردین ۱۳۱۶ش | ||
|تاریخ مرگ= | |تاریخ مرگ=امریکا 30 شهریور 1405ش | ||
|دوره زندگی= | |دوره زندگی= | ||
|ملیت=ایرانی | |ملیت=ایرانی | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}سیروس ابراهیمزاده (اردبیل 12 فروردین ۱۳۱۶ - | }}سیروس ابراهیمزاده (اردبیل 12 فروردین ۱۳۱۶ - امریکا 30 شهریور 1405ش)<br> | ||
[[پرونده:11010100 .jpg|جایگزین=سیروس ابراهیم زاده|بندانگشتی|سیروس ابراهیم زاده]] | [[پرونده:11010100 .jpg|جایگزین=سیروس ابراهیم زاده|بندانگشتی|سیروس ابراهیم زاده]] | ||
[[پرونده:11010100- 2.jpg|جایگزین=سیروس ابراهیمزاده|بندانگشتی|سیروس ابراهیمزاده|288x288پیکسل]]بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینمای ایران. دورۀ بازیگری را در کلاسهای هنرکدۀ آناهیتا زیر نظر [[اسکویی، مصطفی (تهران ۱۳۰۲ـ همان جا ۱۳۸۴ش)|مصطفی اسکویی]] گذراند (۱۳۳۵ش)، همان سالها در نمایشنامۀ'' اُتللو'' به ایفای نقش پرداخت، و در نمایشهای تلویزیونی (۱۳۴۶ش) و رادیویی (۱۳۴۷ش) نقشآفرینی کرد. سپس تحصیلاتش را در دورۀ کارشناسی ارشد رشتۀ تئاتر در مدرسۀ هنرهای دراماتیک و موسیقی [[بیرمنگام (انگلستان)|بیرمنگام]] ([[انگلستان]]، ۱۳۵۸ش) ادامه داد. بازیگر نمایشهایی همچون ''تیارت فرنگی'' و ''شبیخون'' (هر دو نوشته و به کارگردانی خودش)، ''هیاهوی بسیار برای هیچ''، ''درقوزآباد''، ''جعفرخان از فرنگ برگشته''، و ''هرکول و طویلۀ اوجیاس بود'' و نمایشنامههای ''جشن نیکوکاری''،'' مینادو وانگل''،'' آناکریستی''، ''اردک وحشی''، ''سرهنگ شابر''، ''آنسوی پردهها''، ''پیچ خطر''، و ''مرغ دریایی'' را برای رادیو اجرا کرد. سیروس ابراهیمزاده فارغالتحصیل دورۀ کارشناسی رشتۀ زبان و ادبیات انگلیسی از [[دانشگاه تهران]] نیز بود، و نخستین بار در ۱۳۴۹ش در فیلم ''[[حسن کچل]]'' به کارگردانی [[حاتمی، علی (تهران ۱۳۲۳ـ۱۳۷۵ش)|علی حاتمی]] جلو دوربین فیلمبرداری قرار گرفت. ناهید کبیری (شاعر و داستاننویس) همسر اوست. ابراهیمزاده در سال 1379ش برای بازی در فیلم مومیایی 3 تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از چهارمین جشن خانه سینما دریافت کرد. او پس از تحمل یک دوره بیماری در | [[پرونده:11010100- 2.jpg|جایگزین=سیروس ابراهیمزاده|بندانگشتی|سیروس ابراهیمزاده|288x288پیکسل]]بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینمای ایران. دورۀ بازیگری را در کلاسهای هنرکدۀ آناهیتا زیر نظر [[اسکویی، مصطفی (تهران ۱۳۰۲ـ همان جا ۱۳۸۴ش)|مصطفی اسکویی]] گذراند (۱۳۳۵ش)، همان سالها در نمایشنامۀ'' اُتللو'' به ایفای نقش پرداخت، و در نمایشهای تلویزیونی (۱۳۴۶ش) و رادیویی (۱۳۴۷ش) نقشآفرینی کرد. سپس تحصیلاتش را در دورۀ کارشناسی ارشد رشتۀ تئاتر در مدرسۀ هنرهای دراماتیک و موسیقی [[بیرمنگام (انگلستان)|بیرمنگام]] ([[انگلستان]]، ۱۳۵۸ش) ادامه داد. بازیگر نمایشهایی همچون ''تیارت فرنگی'' و ''شبیخون'' (هر دو نوشته و به کارگردانی خودش)، ''هیاهوی بسیار برای هیچ''، ''درقوزآباد''، ''جعفرخان از فرنگ برگشته''، و ''هرکول و طویلۀ اوجیاس بود'' و نمایشنامههای ''جشن نیکوکاری''،'' مینادو وانگل''،'' آناکریستی''، ''اردک وحشی''، ''سرهنگ شابر''، ''آنسوی پردهها''، ''پیچ خطر''، و ''مرغ دریایی'' را برای رادیو اجرا کرد. سیروس ابراهیمزاده فارغالتحصیل دورۀ کارشناسی رشتۀ زبان و ادبیات انگلیسی از [[دانشگاه تهران]] نیز بود، و نخستین بار در ۱۳۴۹ش در فیلم ''[[حسن کچل]]'' به کارگردانی [[حاتمی، علی (تهران ۱۳۲۳ـ۱۳۷۵ش)|علی حاتمی]] جلو دوربین فیلمبرداری قرار گرفت. ناهید کبیری (شاعر و داستاننویس) همسر اوست. ابراهیمزاده در سال 1379ش برای بازی در فیلم مومیایی 3 تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از چهارمین جشن خانه سینما دریافت کرد. او پس از تحمل یک دوره بیماری در امریکا درگذشت. به گفتۀ ناهید کبیری، ابراهیمزاده برای درمان سنگ کلیه تحت مداوا قرار گرفته، اما یک روز پس از گذاشتن استنت با تب، لرز و عفونت شدید به بیمارستان بازگشته است. استنت تعویض شده، اما عفونت و عوارض پس از آن ریههایش را درگیر کرده و سرانجام باعث مرگ او شده است. <p>از سریالهای تلویزیونی او: [[آرایشگاه زیبا]] (1369ش) به کارگردانی [[برومند، مرضیه|مرضیه برومند]]، تنهاترین سردار (۱۳۷۴–۱۳۷۵ش) به کارگردانی [[فخیم زاده، مهدی|مهدی فخیمزاده]]، [[آشپزباشی (تلویزیون)|آشپزباشی]] به کارگردانی [[هنرمند، محمدرضا|محمدرضا هنرمند]] (1388-1389ش)، [[ساختمان پزشکان (تلویزیون)|ساختمان پزشکان]] (۱۳۸۹–۱۳۹۰ش) به کارگردانی [[سروش صحت]].</p>'''آثار سینمایی''' | ||
* تاکسی نارنجی (۱۳۸۷) | * تاکسی نارنجی (۱۳۸۷) | ||