آبشار شالورا
صفحهٔ تغییرمسیر
تغییرمسیر به:
آبشار شالورا
(یا: شاهلولاک؛ شاهلورا، شالوران) این آبشار یکی از پدیدههای کمنظیر طبیعی در غرب استان اصفهان است. این آبشار در حدود ۶۵ کیلومتری شهر اصفهان و در نزدیکی روستای چرمهین قرار دارد و تنها مسیر دسترسی به آن از همین روستا میگذرد. موقعیت جغرافیایی آبشار در دامنه کوهی با نام شاهلورا از رشتهکوههای رخ در زاگرس مرکزی قرار گرفته است؛ ناحیهای که به تنوع زمینشناسی و زیستمحیطی شهرت دارد.
آنچه شالورا را از بسیاری از آبشارهای ایران متمایز میکند، شیوه پیدایش و خروج آب آن است. برخلاف بیشتر آبشارهایی که نتیجه جاری شدن آب روی سطح شیبدار سنگها هستند، شالورا مستقیماً از دل دیواره عمودی کوه و به صورت چشمهای جوشان بیرون میزند. این خروج آب از شکافهای آهکی و گسلههای طبیعی، و آن هم در بخشی از دیواره با شیب منفی، آن را به یک نمونه ویژه در میان آبشارهای کارستی ایران تبدیل کرده است.
آبشار اصلی، یک آبشار دائمی با ارتفاع تقریبی ۷۰ متر است. در زمستان به دلیل سرمای شدید منطقه، جریان آب بهتدریج متوقف شده و دیواره آبشار با قندیلهای بزرگ و چندلایه پوشیده میشود؛ پدیدهای که از دید زمینشناسان و عکاسان طبیعت بسیار تماشایی است.
در فصل بهار، همزمان با افزایش دبی چشمهها و ذوب برفهای ارتفاعات، آبشاری دوم نیز بر بدنه کوه شکل میگیرد که مردم محلی آن را هولوکی مینامند. این آبشار فصلی ارتفاعی نزدیک به ۹۰ متر دارد و یکی از جلوههای طبیعی ارزشمند منطقه محسوب میشود.
دامنهها و درههای اطراف شالورا از مناظر بسیار متنوعی برخوردارند؛ پوشش گیاهی سازگار با اقلیم سرد کوهستان، صخرههای مرتفع و ساختارهای سنگی فرسایشیافته، این ناحیه را به منطقهای مناسب برای کوهنوردی، مطالعات زمینشناسی، عکاسی طبیعت و گردشگری طبیعی تبدیل کرده است.
در سالهای اخیر، برای پاسخگویی به نیاز بازدیدکنندگان و ساماندهی گردشگری، در پای آبشار مجموعهای تفریحی ـ ورزشی ایجاد شده که امکانات اولیه مورد نیاز گردشگران را فراهم میکند و دسترسی به نقاط دیدنی اطراف را آسانتر ساخته است؛ مجموعهای که با وجود سادگی، باعث شده تجربه حضور در این چشمانداز طبیعی کاملتر و برای عموم گردشگران دلپذیرتر شود.