فرایتاگ، گوستاو (۱۸۱۶ـ۱۸۹۵)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
گوستاو فرایتاگ
Gustav Freytag
زادروز کرویتسبورک واقع در سیلزی 1816م
درگذشت 1895م
ملیت آلمانی
تحصیلات و محل تحصیل آموختن لغت‌شناسی در دانشگاه‌های برسلاو و برلین
شغل و تخصص اصلی رمان‌نویس
شغل و تخصص های دیگر نمایش‌نامه‌نویس
سمت دانشیار افتخاری دانشگاه برسلاو در 1839، مدرس زبان و ادبیات آلمانی در دانشگاه برسلاو، سردبیر مجلۀ گرنتس‌بوتن
آثار  نمایش‌نامه: روزنامه‌نگاران (1854)؛ رمان: بدهکار و بستانکار (1855)؛ دست‌نوشتۀ گمشده (1864) و رمان 6جلدی نیاکان (1872ـ1881)؛ کُمدی سفر عروس، یا کونتس فون در روزن (1844)
گروه مقاله ادبیات غرب

فرایتاگ، گوستاو (۱۸۱۶ـ۱۸۹۵)(Freytag, Gustav)

گوستاو فرایتاگ

رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس آلمانی. چندین نمایش‌نامه موفق نوشت، به‌‌ویژه روزنامه‌نگاران[۱] (۱۸۵۴)، که از بهترین کمدی‌های آلمانی قرن ۱۹ است. شاهکار او، بدهکار و بستانکار[۲] (۱۸۵۵)، رمانی است دربارۀ دنیای تجارت که طبقۀ متوسط آلمان را با دیدی مثبت توصیف می‌کند. از دیگر آثار اوست: دست‌نوشتۀ گمشده[۳] (۱۸۶۴) و رمان ۶جلدی نیاکان[۴] (۱۸۷۲ـ۱۸۸۱). در کرویتسبورک[۵] واقع در سیلزی[۶] زاده شد. در دانشگاه‌های برسلاو[۷] و برلین لغت‌شناسی آموخت و در ۱۸۳۹ در سمت دانشیار افتخاری دانشگاه برسلاو به تدریس زبان و ادبیات آلمانی پرداخت. بیشتر زندگی‌اش را به نوشتن نمایش‌نامه صرف کرد. در ۱۸۴۴ با کُمدی سفر عروس، یا کونتس فون در روزن[۸] موفقیت بسیاری به‌‌دست آورد، و پس از آن چند نمایش‌نامۀ موفق دیگر هم نوشت. در ۱۸۴۷ به برلین رفت، و سال بعد به‌اتفاق یولیان اشمیت[۹] سردبیری مجلۀ گرنتس‌بوتن[۱۰] را به‌عهده گرفت. این نشریه، هفته‌نامۀ اُرگان لیبرالیسم آلمان و اتریش شد. فرایتاگ، مجموعه‌ای از شش رُمانس تاریخی[۱۱] با ‌نام تصاویری از تاریخ آلمان[۱۲] (۱۸۵۹ـ۱۸۶۲) تدوین کرد که داستان خانواده‌ای آلمانی از زمان‌های بسیار دور تا نیمۀ قرن ۱۹ را بازگو می‌کند. در ۱۸۶۳ نیز فن نمایش[۱۳] را نوشت.

 


  1. ↑ Die Journalisten/The Journalists
  2. ↑ Soll und Haben/Debit and Credit
  3. ↑ Die verlorene Handschrift/The Lost Manuscript
  4. ↑ Die Ahnen
  5. ↑ Kreuzburg
  6. ↑ Silesia
  7. ↑ Breslau
  8. ↑ Die Brautfahrt, Oder Kunz von der Rosen
  9. ↑ Julian Schmidt
  10. ↑ Die Grenzboten
  11. ↑ historical romance
  12. ↑ Bilder aus der deutschen Vergangenheit
  13. ↑ Die Technik des Dramas