لاشاری
لاشاری
از طوایف بلوچ ایران، ساکن شهرستان لاشار، متشکل از تیره‌های مختلف. لاشاری‌ها حنفی‌مذهب‌اند. بنابه گزارشی تعداد آنان را در ۱۳۰۷ش حدود ۳هزار خانوار تخمین زده‌اند. نام طوایف لاشاری از اواخر دورۀ صفویه در کتاب‌های تاریخی به میان آمده است. به روایتی، لاشاری‌ها در نخستین حملات افغان‌ها به کرمان، احتمالاً در ۱۱۱۰ق، از همراهان آنان بودند و در تصرف و غارت ناحیۀ رودبار و بشاگرد شرکت داشتند. اینان در اوایل قرن ۱۳ق از طوایف بزرگ بلوچ ایران به‌شمار می‌آمدند. خوانین لاشاری در سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار اقتدار یافتند و به رقابت با سرداران ناروئی برخاستند و حکومت بخشی از قلمرو نارویی‌ها را به‌دست گرفتند (۱۳۰۷ق). از خوانین و سرکردگان لاشاری می‌توان غلام محمودخان، امیر مهیم‌خان و میرهوتی‌خان (تا دورۀ پهلوی دوم) را نام برد. شهرستان لاشار، سکونتگاه این طایفه، در تقسیمات کشوری معاصر ایران ابتدا از توابع خاش، از سال 1326 از دهستان‌های شهرستان چابهار و از سال 1369ش با ایجاد شهرستان نیکشهر یکی از بخش‌های تشکیل‌دهندۀ آن بوده است. مرکز این بخش، روستای اسپکه، در سال 1380ش به شهر ارتقاء یافت و نهایتاً در سال 1400ش شهرستان لاشار با مرکزیت شهر اسپکه ایجاد گردید.