لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰)

لوبرون، شارل (۱۶۱۹ـ۱۶۹۰م)(Le Brun, Charles)
هنرمند فرانسوی در شیوۀ باروک. از ۱۶۶۲م، نقاش دربار لوئی چهاردهم بود، و سال‌ها ریاست آکادمی فرانسه و کارگاه گوبلن را برعهده داشت؛ این کارگاه برای کاخ نوسازِ ورسای، آثار هنری، فرشينه‌های منقوش، و مبلمان می‌ساخت. لوبرون در اوایل دهۀ ۱۶۴۰م در رم، نزد پوسن هنر آموخت، و در ۱۶۴۶م به پاریس بازگشت. در مقام رئیس آکادمی، و با حمایتِ کولبر، وزیر قدرتمند، حاکم مطلق هنر در فرانسه شد. با سفارش آثار، و تعالیم هنری‌اش، همۀ هنرها و صنایع دستی را به خدمت تجلیل از حکومت لوئی چهاردهم، «خورشیدشاه»، درآورد. خود نیز طرح‌های تزیینی بزرگی همچون تالار آینه را در ورسای اجرا کرد (۱۶۷۹ـ۱۶۸۴م)، و تک‌چهره‌های رسمی نیز پدید آورد. لوبرون که فرزند یک مجسمه‌ساز بود، در کودکی استعدادش را بروز داد، و پس از چندی هنرآموزی نزد ووئه و پوسن، در ۱۹‌سالگی نقاشِ شاه، و در ۱۶۴۸م از اعضای مؤسس آکادمی شد. نخست تحت حمایت فوکه قرار گرفت، و شاتو دو وو را برای او تزیین کرد؛ سپس از حمایت کولبر برخوردار شد، که در ایجاد نظامی هنری و تولیدیِ در خدمت حکومت مطلقۀ لوئی چهاردهم، لوبرون را بهترین ابزار یافت. در ۱۶۶۲م نقاش اول شاه، و در ۱۶۶۳م رئیس کارگاه سلطنتی مبلمان شد، و آکادمی را تحت حاکمیّت انحصاری خود درآورد. طراحی داخلی ورسای (به‌ویژه پلکان سفیران و تالار آینه) را اجرا کرد، و کارگاه گوبلن را با استخدام نقاشان، مجسمه‌سازان، بافندگان، رنگرزان، طلاسازان، و صنعتگران دیگر، به مرکز بزرگ صنایع هنری مبدّل ساخت. انبوه آثار لوبرون، نقاشی‌های دینی و تاریخی، ازجمله مجموعۀ تاریخ اسکندر (لوور، پاریس) برای پرده‌های منقوش؛ تک‌چهره‌سازی، همچون گروه‌ پیکرۀ یاباخ بانکدار و خانواده‌اش (موزۀ ملی، برلین)؛ و طراحی‌های تزیینی بسیاری را دربر‌می‌گیرد. پس از درگذشت کولبر در ۱۶۸۳م، مینیار، دشمن لوبرون، اختیارات وی را از آنِ خود کرد، ولی لوئی چهاردهم ستایشگر وفادارِ لوبرون باقی ماند.

شارل لوبرون Charles Le Brun
زادروز	۱۶۱۹م
درگذشت	۱۶۹۰م
ملیت	فرانسوی
شغل و تخصص اصلی	نقاش
سبک	باروک
سمت	نقاش دربار لویی چهاردهم، رییس آکادمی فرانسه و کارگاه گوبلن
آثار	تاریخ اسکندر (لوور، پاریس)، تالار آینه در ورسای
گروه مقاله	نگارگری و مجسمه سازی جهان

بخشی از سقف تالار آینه در کاخ ورسای شارل لوبرون

 

---