سماک رامح

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

سِماک رامح (Arcturus)

سِماک رامح
سِماک رامح

(یا: آلفا عَــوّا، حارس شمال، گاوران، ارابه‌ران، پاسدار) درخشان‌ترین ستارۀ صورت فلکی[۱] عَــوّا[۲]، و چهارمین ستارۀ درخشان آسمان شب. این ستاره غول سرخی[۳] است که حدوداً ۲۸‌برابر بزرگ‌تر، و ۷۰‌برابر درخشان‌تر از خورشید است و ۳۶ سال نوری[۴] از آن فاصله دارد. ریشۀ نام آن یونانی و به‌‌معنی «نگهبان دُب (خرس)[۵]» است. این ستاره درخشان‌ترین ستارۀ نیمکرۀ شمالی آسمان، و همواره مورد توجه بوده است، اما بعضی از متون ادبی باستانی، نظیر کتاب مقدس ایوب[۶]، از آن فقط به‌منزلۀ جزئی از صورت فلکی دب اکبر[۷] یاد کرده‌اند. نگهبان شمال نخستین ستاره‌ای است که حرکت خاص آن کشف شد. ادموند هالی[۸] در ۱۷۱۸ اعلام کرد که موقعیت این ستاره نسبت به ستاره‌های پیرامون، حدود یک درجه از آنچه بطلمیوس[۹]، اخترشناس مصری قرن ۲‌م، در مجسطی[۱۰] ثبت کرده بود، تغییر کرده است.

 


  1. ↑ constellation
  2. ↑ Boötes
  3. ↑ red giant
  4. ↑ light year
  5. ↑ The Guardian of the Bear
  6. ↑ Book of Job
  7. ↑ The Great Bear
  8. ↑ Edmond Halley
  9. ↑ Ptolemy
  10. ↑ Almagest