ویولنسل: تفاوت میان نسخه‌ها

</ref>. چهار سیم‌ آن‌ با نت‌های‌ دو۲، سل‌۲، رِ۳، و لا۴ کوک‌ می‌شوند. در قرن‌های‌ ۱۷‌ و ۱۸‌ شکلی‌ از این‌ ساز با پنج‌ سیم‌ ساخته‌ شد که‌ سیم‌ پنجم‌ آن‌ می‌۴ کوک‌ می‌شد. قابلیت‌ تک‌نوازی‌ آن‌ را [[باخ، یوهان سباستیان (۱۶۸۵ـ۱۷۵۰)|یوهان‌ سباستیان‌ باخ‌]]<ref>Johann Sebastian Bach

</ref> کشف‌ کرد، و برنامۀ‌ اجرایی‌ کنسرتوهای‌ آن‌ از هایدن<ref>Haydn </ref> (که‌ در کوآرتت‌های‌ زهی‌ خود نقش‌ اصلی‌ را هم‌ به‌ ویولن‌سل‌ می‌داد) و [[بوکرینی، لوئیجی (۱۷۴۳ـ۱۸۰۵م)|بوکِّرینی]]<ref>Boccherini </ref> تا [[دوورژاک، آنتونین (۱۸۴۱ـ۱۹۰۴)|دوورژاک]]<ref>Dvorák </ref>، [[الگار، ادوارد (۱۸۵۷ـ۱۹۴۳)|اِلگار]]<ref>Elgar </ref>، [[بریتن، بنجامین (۱۹۱۳ـ۱۹۷۶)|بریتن‌]]<ref>Britten </ref>، [[لیگتی، گئورگی شاندور|لیگِتی]]<ref>Ligeti </ref>، و لوکاس‌ فوس<ref>Lukas Foss</ref> را دربرمی‌گیرد. قطعۀ'''‌''' ''باخیاناس‌ برازیلِیراس‌‌۱''‌<ref>''Bachianas Brasilieras 1'' </ref> اثر [[ویلا ـ لوبوس، هیتور (۱۸۸۷ـ۱۹۵۹)|ویلا ـ لوبوس]]<ref>Villa-Lobos </ref> برای‌ هشت ویولن‌سل‌، و قطعۀ‌ ''طرح‌ کلّی‌ پیام‌''<ref>''Messagesquisse'' </ref> اثر بولِز‌<ref>Boulez</ref> (۱۹۷۷م) برای هفت‌ ویولن‌سل‌ ساخته‌ شده‌ است‌.