لنتس، اوتوهلموت ولفگانگ (۱۹۰۰ـ۱۹۸۷): تفاوت میان نسخه‌ها

لِنتس، اوتوهِلموت ولفگانگ (۱۹۰۰ـ۱۹۸۷)(Lentz, Otto Helmuth Wolfgang)<br>

}}<p>خاورشناس آلمانی. در دانشگاه‌های مونیخ و گوتینگن، زبان‌شناسی هندواروپایی و زبان‌های شرقی خواند (۱۹۱۸ـ۱۹۲۳). در رشتۀ فلسفه از دانشگاه گوتینگن دانشنامۀ دکتری گرفت (۱۹۲۳). عضو هیئت علمی فرهنگستان علوم برلین (۱۹۲۴ـ۱۹۵۰)، استاد مهمان در دانشگاه کلمبیا و تکزاس (۱۹۵۷ـ۱۹۵۸) و استاد زبان‌های ایرانی دانشگاه هامبورگ (۱۹۵۰ـ۱۹۶۸) بود. در زبان‌های فارسی، پهلوی، سغدی و گویش‌های ایرانی معاصر پامیر پژوهش کرد. چندبار به ایران و افغانستان سفر کرد. از کتاب‌ها و مقالات او: ''لهجه‌های پامیر'' (۱۹۳۳)؛ ''گاه‌شماری در نورستان و پامیر'' (۱۹۳۸)؛ ''یادداشت‌های گوته بر دیوان شرقی غربی'' (۱۹۵۹)؛ ''تخت جمشید'' (۱۹۷۲)؛ ''مانی و زردشت'' (۱۹۵۵ـ۱۹۵۶)؛ ''متون سغدی'' (۱۹۳۴)؛ ''پشتو'' (۱۹۳۷)؛ ''تفسیر یسنا'' (۱۹۵۴)؛ ''ایران معاصر'' (''زبان، ادبیات و تاریخ'') (۱۹۶۰)؛ ''کتیبۀ داریوش'' (۱۹۶۰)؛ ''عطار'' (۱۹۶۰)؛ ''خط پهلوی'' (۱۹۶۹)؛ آ''یین زروانی'' (۱۹۶۹).</p>