حاکم نیشابوری، ابوعبدالله محمد (۳۱۲ـ۴۰۵ق): تفاوت میان نسخه‌ها

}}(معروف به ابن البَیِع) حافظ قرآن و محدث و مورخ ایرانی. به تحصیل علوم اسلامی همّت گماشت و به عراق و حجاز و ماوراءالنهر سفر کرد و تقریباً از ۲هزار نفر حدیث گرفت. سامانیان او را به قضای نیشابور نصب کردند. گاه، به سفارت بین سامانیان و آل بویه تردّد می‌کرد. جمعی از فریقین به تشیع او تصریح دارند. از آثار اوست: ''المستدرک علی‌الصحیحین''؛''تاریخ نیشابور''؛''فضائل فاطمة‌الزهرا'' (ع)؛ ''معرفة علوم‌الحدیث''. نیز ← [[تاریخ_نیشابور]]<br/> <!--18013000-->

[[Category:تاریخ ایران]] [[Category:مورخان و کتابهای تاریخ]] [[Category:دین اسلام]] [[Category:حدیث شناسی]]