ارفع الدوله، میرزا رضا (تبریز ۱۲۳۳ـ تهران ۱۳۱۴ش): تفاوت میان نسخه‌ها

|باشگاه =

}}[[پرونده:رضا ارفع.jpg|بندانگشتی|میرزا رضا ارفع]]

[[پرونده:11198700-2.jpg|بندانگشتی]]

<p>(ملقب به دانش؛ مشهور به پرنس رضا ارفع) دولتمرد ایرانی، فرزند حسن صراف ایروانی. در زادگاهش دانش آموخت و پس از آن به [[استانبول]] رفت و زبان‌های ترکی، یونانی و فرانسوی را فرا‌گرفت. در ۱۳۰۰ق به نیابت اول سرکنسولی رسید و سپس به سفارت ایران در روسیه و عثمانی منصوب شد. پس از [[جنگ جهانی اول]] به نمایندگی از دولت ایران در دیوان صلح [[لاهه، دیوان|لاهه]] شرکت جست و پس از آن بازنشسته شد. چندی در [[فرانسه]] به‌سر برد، سپس به ایران آمد و وزیر عدلیۀ کابینه [[علاءالسلطنه، محمدعلی خان (تهران ۱۲۱۷ـ۱۲۹۷ش)|علاء‌السلطنه]] شد و چندی نیز سفیر کبیر ایران در اروپا بود. از آثارش: مجموعه اشعار ''منتخبات دانش'' (۱۳۰۶ق)، ''خاطرات پرنس ارفع'' (تهران، ۱۳۷۸ش)؛ ''مثنوی طول عمر''، ''آوازه بزم صلح لاهه''، ''رسالۀ رشدیه در خط فارسی''؛'' و گوهر خاوری''.</p>