سارواریان، ناپلئون (تهران ۱۲۸۷ـ۱۳۴۹ش): تفاوت میان نسخه‌ها

<p>(معروف به ناپلئون سروری) کارگردان و مترجم ایرانی. در تفلیس تحصیل کرد، در ۱۳۰۲ش به [[ارمنستان]] رفت و در [[ایروان]] تئاتر خواند. از ۱۳۲۰ در ایران آموخته‌هایش را در اختیار گروه‌های تئاتری ارمنی قرار داد و منشأ تحولاتی چشمگیر شد. در [[تئاتر تهران]] و [[جامعه باربد|جامعۀ باربد]] به تدریس تاریخ تئاتر پرداخت، و نمایش‌نامه‌های ''برای آبرو''، ''روح شوم''، ''په‌پو''، ''نازار شجاع''، و ''راهزنان'' را به فارسی و ارمنی ترجمه کرد. از نمایش ''توران‌دخت'' که او کارگردانی کرد، تقدیر شد. در ۱۳۲۸ش تئاتر نو را در خیابان اسلامبول افتتاح کرد و نمایش‌های ''پیس [[دختر لر]]'' و آ''رشین مالالان'' را بر روی صحنه برد. تئاتر نو در جریان کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ آتش گرفت و سارواریان ورشکسته شد.</p>

<p>سروری علاوه بر طراحی و ساخت دکور نمایش‌های خودش برای آثار دیگران نیز دکورهای باشکوهی ساخته. [[موشق سروری]]، کارگردان‌ و دکوراتور سینمای ایران، برادرش بوده است.</p>

----

[[رده:تئاتر]]

[[رده:ایران - اشخاص و گروه ها]]