پرش به محتوا

کاردوتچی، بارتولومئو و وینچنتسو: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
کاردوتْچی، بارتولومئو، و وینْچِنتْسو (Carducci, Bartolommeo and Vincenzo)[[File:35037900.jpg|thumb|تابلوی پایین‌آوردن پیکر مسیح از صلیب، اثر بارتولومئو کاردوتچی]]


{{جعبه زندگینامه|عنوان=جعبه زندگینامه|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}کاردوتْچی، بارتولومئو، و وینْچِنتْسو (Carducci, Bartolommeo and Vincenzo)
دو برادر نقاش ایتالیایی‌تبار که در [[اسپانیا]] اقامت گزیدند. هر دو نقاش دربار اسپانیا شدند، و سبک رنسانس متعالی ایتالیا<ref>Italian High Renaissance</ref> را به اسپانیا آوردند.


[[File:35037900-1.jpg|thumb|تابلوي پايين‌آوردن پيکر مسيح از صليب، اثر بارتولومئو کاردوتچي]][[File:35037900.jpg|thumb|تابلوي پايين‌آوردن پيکر مسيح از صليب، اثر بارتولومئو کاردوتچي]]
بارتولومئو کاردوتچی (۱۵۶۰-۱۶۱۰م) معماری و مجسمه‌سازی را نزد بارتولومئو آماناتی<ref>Bartolommeo Ammanati


دو برادر نقاش ایتالیایی‌تبار که در اسپانیا اقامت گزیدند. هر دو نقاش دربار اسپانیا شدند، و سبک رنسانس متعالی ایتالیا<ref>Italian High Renaissance</ref> را به اسپانیا آوردند.
</ref>، و نقاشی را نزد فِدِریکو تسوکارو<ref> Federico Zuccaro</ref> آموخت و در نقاشیِ سقف گنبدی<ref> cupola </ref> کلیسای جامع فلورانس<ref>Florence Cathedral </ref> به آماناتی کمک کرد. در ۱۵۸۵م، همراه تسوکارو به اسپانیا رفت، و در آن‌جا اقامت گزید؛ بعدها نقاش دربار [[فیلیپ دوم (۱۱۶۵ـ۱۲۲۳م)|فیلیپ دوم]]<ref>Philip II </ref> و [[فیلیپ سوم (۱۲۴۵ـ۱۲۸۵م)|فیلیپ سوم]]<ref>Philip III </ref> شد. با همکاری پِلِگرینو تیبالدی<ref>Pellegrino Tibaldi </ref> بخش عمده‌ای از نقاشی‌های کاخ و صومعۀ اسکوریال<ref>Escorial </ref> را کشید. نیز اجرای مجموعه‌ای دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref> را آغاز کرد که به‌وسیلۀ برادرش، ویچنتسو، تکمیل شد. تابلوی ''پایین‌آوردن پیکر مسیح از صلیب''<ref>''The Descent from the Cross'' </ref> از آثار برجستۀ اوست.


بارتولومئو کاردوتچی(۱۵۶۰-۱۶۱۰) معماری و مجسمه‌سازی را نزد بارتولومئو آماناتی<ref>Bartolommeo Ammanati
وینچنتسو کاردوتچی (۱۵۶۸-۱۶۳۸م) نزد تسوکارو و برادرش هنر آموخت، و همراه آنان به اسپانیا رفت. ازجمله آثار دینی‌اش، مجموعه‌ای از ۵۰ دیوارنگاره برای فرقۀ کارتوزیانِ<ref>Carthusians</ref> اِل پائولار<ref> El Paular </ref> است که در آن‌ها صحنه‌هایی از زندگی برونوی قدیس<ref>St Bruno </ref>، و شهادت‌ها و معجزه‌های راهبان آن فرقه بازتاب یافته است. کتابش به زبان کاستیلی<ref>Castilian</ref> و با نام ''گفت‌وگوی نخبگان نقاشی''<ref>''Diálogos de las excelencias de la pintura''</ref>، دفاعیه‌ای از [[میکلانژ]]، و شرحی دربارۀ نقاشان معاصر ایتالیا و اسپانیاست.
 
</ref>، و نقاشی را نزد فِدِریکو تسوکارو<ref> Federico Zuccaro</ref> آموخت و در نقاشیِ سقف گنبدی<ref> cupola </ref> کلیسای جامع فلورانس<ref>Florence Cathedral </ref> به آماناتی کمک کرد. در ۱۵۸۵، همراه تسوکارو به اسپانیا رفت، و در آن‌جا اقامت گزید؛ بعدها نقاش دربار فیلیپ دوم<ref>Philip II </ref> و فیلیپ سوم<ref>Philip III </ref> شد. با همکاری پِلِگرینو تیبالدی<ref>Pellegrino Tibaldi </ref> بخش عمده‌ای از نقاشی‌های کاخ و صومعۀ اسکوریال<ref>Escorial </ref> را کشید. نیز اجرای مجموعه‌ای دیوارنگاره‌<ref>fresco </ref> را آغاز کرد که به‌وسیلۀ برادرش، ویچنتسو، تکمیل شد. تابلوی ''پایین‌آوردن پیکر مسیح از صلیب''<ref>''The Descent from the Cross'' </ref> از آثار برجستۀ اوست.
 
وینچنتسو کاردوتچی(۱۵۶۸-۱۶۳۸) نزد تسوکارو و برادرش هنر آموخت، و همراه آنان به اسپانیا رفت. ازجمله آثار دینی‌اش، مجموعه‌ای از ۵۰ دیوارنگاره برای فرقۀ کارتوزیانِ<ref>Carthusians</ref> اِل پائولار<ref> El Paular </ref> است که در آن‌ها صحنه‌هایی از زندگی برونوی قدیس<ref>St Bruno </ref>، و شهادت‌ها و معجزه‌های راهبان آن فرقه بازتاب یافته است. کتابش به زبان کاستیلی<ref>Castilian</ref> و با نام ''گفت‌وگوی نخبگان نقاشی''<ref>''Diálogos de las excelencias de la pintura''</ref>، دفاعیه‌ای از میکلانژ، و شرحی دربارۀ نقاشان معاصر ایتالیا و اسپانیاست.


&nbsp;
&nbsp;
سرویراستار
۵۵٬۷۱۴

ویرایش