قهرمانی، شکرالله (تهران ۱۲۶۱ـ۱۳۲۷ش): تفاوت میان نسخه‌ها

(معروف به شُکری خان و شُکری ادیب‌السلطنه) نوازندۀ ایرانی تار. ابتدا از شاگردان شعبۀ ‌موزیک نظام دارالفنون و نوازندۀ [[ابوآ|اُبوآ]] بود. موسیقی ایرانی را از برادرش [[قهرمانی، اسماعیل (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )|اسماعیل قهرمانی]] آموخت و بعد نزد [[درویش خان|درویش‌خان]] شاگردی کرد. او را از اولین نوازندگانی دانسته‌اند که بیشتر تابع ذوق و احساس شخصی خود بوده تا این‌که بخواهد ردیف‌نواز صرف باشد. شکرالله قهرمانی با [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)|عارف قزوینی]] معاشرت داشت و در اکثر کنسرت‌های عارف، با وی همنوازی می‌کرد و مورد احترام او بود. اثری ضبط‌‌شده از او برجا نمانده است. یگانه اثر منسوب‌به او، تصنیف «به دل جز غم آن قمر ندارم» همراه با کلام [[ملک الشعرای بهار|ملک‌الشعرای بهار]] است که چندین بار اجرا و ضبط شده است.