پرش به محتوا

تئاتر کودکان و نوجوانان در ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲: خط ۲:
تئاتر کودکان و نوجوانان در ایران   
تئاتر کودکان و نوجوانان در ایران   


گزارشی از شکل‌گیری و وضعیت تئاتر کودکان و نوجوانان در ایران. تئاتر کودک و نوجوان، اهدافی سه‌گانه را دنبال می‌کند: ۱. سرگرمی ۲. آموزش ۳. رشدِ طیفی از جامعه. در ایران، نخستین‌بار [[علینقی وزیری]] نمایش‌نامه‌ای را با عنوان ''سروش ونیلا'' اثر هومبردونیک برای این قشر ترجمه کرد و خود نمایش‌نامه‌ای با عنوان ''روز پذیرایی'' برای کودکان نوشت که در اجراهای متعددش موفق بود. در سال ۱۳۰۹ش، ''معلم کم‌آزار'' به قلم [[مسعود فرزاد]] منتشر شد. در این هنگام [[جبار باغچه بان|جبار باغچه‌بان]] در شیراز در کودکستان دست به تألیف و اجرا و بعد چاپ چند نمایش‌نامه برای کودکان می‌زند. نمایش‌نامه‌هایی چون: ''گرک و چوپان، خانم خزوک و پیروترب''.  
گزارشی از شکل‌گیری و وضعیت تئاتر کودکان و نوجوانان در ایران. تئاتر کودک و نوجوان، اهدافی سه‌گانه را دنبال می‌کند: ۱. سرگرمی ۲. آموزش ۳. رشدِ طیفی از جامعه. در ایران، نخستین‌بار [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]] نمایش‌نامه‌ای را با عنوان ''سروش ونیلا'' اثر هومبردونیک برای این قشر ترجمه کرد و خود نمایش‌نامه‌ای با عنوان ''روز پذیرایی'' برای کودکان نوشت که در اجراهای متعددش موفق بود. در سال ۱۳۰۹ش، ''معلم کم‌آزار'' به قلم [[فرزاد، مسعود (سنندج ۱۲۸۵ـ لندن ۱۳۶۰ش)|مسعود فرزاد]] منتشر شد. در این هنگام [[باغچه بان، جبار (ایروان ۱۲۶۴ـ تهران ۱۳۴۵ش)|جبار باغچه‌بان]] در شیراز در کودکستان دست به تألیف و اجرا و بعد چاپ چند نمایش‌نامه برای کودکان می‌زند. نمایش‌نامه‌هایی چون: ''گرک و چوپان، خانم خزوک و پیروترب''.  


تا سال ۱۳۳۰ش، تنها چند مقاله و نمایش‌نامه در این زمینه چاپ می‌شود. از این سال به بعد، تئاتر برای کودکان و با همکاری کودک و نوجوان در مدارس گسترش می‌یابد و مجموعۀ «نمایش‌نامه‌های مدراس» از آثار این دوران است. در دهۀ 1340ش، با پای‌گیری و تأسیس «[[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]]»، تئاتر به عنوان یک شاخۀ آموزشی پذیرفته می‌شود. هدف مرکز تئاتر کانون از ابتدا تهیه و ارائۀ بهترین نمایش‌نامه‌ها برای کودکان و نوجوانان و سپس آموزش تئاتر به آن‌ها قلمداد می‌شود و ''شاپرک‌خانم''، نوشتۀ [[مفید، بیژن|بیژن مفید]] و به کارگردانی «دان لافون» فرانسوی را تولید می‌کند. مرکز تئاتر کانون، در فروردین ماه ۱۳۵۱ش فعالیت تئاتری خود را آغاز و طی یک سال، نمایش‌های ''ترب، کوتی موتی و خورشید خانم آفتاب کن'' را به‌صورت مکرر در ۲۱ کتابخانه در تهران و ۱۷ کتابخانه در شهرستان‌ها به نمایش می‌گذارد. به علاوه، مرکز تئاتر کانون، اقدام به ایجاد کلاس‌های تئاتر در کتابخانه‌ها می‌کند. همزمان با این کانون، در مراکز زیر نیز فعالیت‌هایی در این زمینه به چشم می‌آید:  
تا سال ۱۳۳۰ش، تنها چند مقاله و نمایش‌نامه در این زمینه چاپ می‌شود. از این سال به بعد، تئاتر برای کودکان و با همکاری کودک و نوجوان در مدارس گسترش می‌یابد و مجموعۀ «نمایش‌نامه‌های مدراس» از آثار این دوران است. در دهۀ 1340ش، با پای‌گیری و تأسیس «[[کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان]]»، تئاتر به عنوان یک شاخۀ آموزشی پذیرفته می‌شود. هدف مرکز تئاتر کانون از ابتدا تهیه و ارائۀ بهترین نمایش‌نامه‌ها برای کودکان و نوجوانان و سپس آموزش تئاتر به آن‌ها قلمداد می‌شود و ''شاپرک‌خانم''، نوشتۀ [[مفید، بیژن|بیژن مفید]] و به کارگردانی «دان لافون» فرانسوی را تولید می‌کند. مرکز تئاتر کانون، در فروردین ماه ۱۳۵۱ش فعالیت تئاتری خود را آغاز و طی یک سال، نمایش‌های ''ترب، کوتی موتی و خورشید خانم آفتاب کن'' را به‌صورت مکرر در ۲۱ کتابخانه در تهران و ۱۷ کتابخانه در شهرستان‌ها به نمایش می‌گذارد. به علاوه، مرکز تئاتر کانون، اقدام به ایجاد کلاس‌های تئاتر در کتابخانه‌ها می‌کند. همزمان با این کانون، در مراکز زیر نیز فعالیت‌هایی در این زمینه به چشم می‌آید:  
سرویراستار
۵۵٬۷۵۸

ویرایش