الکترورتینوگرافی: تفاوت میان نسخه‌ها

فیزیولوژیست سوئدی آلاریک فریتوف هولمگرن<ref>Alarik Frithiof Holmgren</ref> برای اولین بار در سال 1865م، واکنش الکتریکی شبکیه به نور شدید را گزارش کرد. او با بررسی حیوانات دوزیست به فعالیت الکتریکی چشم آنها پی برد، ولی یافتۀ خود را نتوانست به‌درستی تجزیه و تحلیل کند؛ اما شیمیدان و فیزیکدان اسکاتلندی سر جیمز دِوار<ref>Sir James Dewar</ref> همین بررسی‌ها را در چشم انسان ادامه داد و در 1877م گزارش یافته‌هایش را ارائه کرد. همزمان جان گری‌مک کندریک<ref>John Gray McKendrick</ref> هم مستقلاً تحقیق کرده است. در سال‌های بعد، دیگران ادامه دادند تا اینکه در 1941م روانشناس آمریکایی لورین ریگز<ref>Lorraine Riggs</ref> با آزمایش الکترود لنز تماسی، نتایج قابل توجهی در آزمایش الکتریکی شبکیه گرفت. راگنار گرانیت<ref>Ragnar Granit</ref> این بررسی‌ها را ادامه داد و در 1967م به خاطر ارائۀ روش الکترورتینوگرافی جایزۀ نوبل فیزیولوژی و پزشکی را (به صورت مشترک با هالدن کفر هارتلین<ref>Haldan Keffer Hartline</ref> و جورج والد<ref>George Wald</ref>) دریافت کرد.

----