Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۸٬۷۶۰
ویرایش
ابن براج طرابلسی، عبد العزیز ( ـ طرابلس ۴۸۱ق): تفاوت میان نسخهها
ابن براج طرابلسی، عبد العزیز ( ـ طرابلس ۴۸۱ق) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۲
، ۴ ماه پیشبدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
ابن بَرّاج طرابلسی، عبدالعزیز ( ـ طرابلس ۴۸۱ق)<br> | ابن بَرّاج طرابلسی، عبدالعزیز ( ـ طرابلس ۴۸۱ق)<br> | ||
<p>(نام کامل: سعدالدين ابوالقاسم عبدالعزيز بن نحرير بن عبدالعزيز ابن براج طرابلسی؛ معروف به قاضی و ملقب به عزالمؤمنين) فقیه امامی. در [[مصر]] زاده شد و چون دیرزمانی قاضی [[طرابلس، شهر (لبنان)|طرابلس شام]] بود به طرابلسی آوازه یافت. پیرو مکتب فقهی و از شاگردان [[علم الهدی|سیدمرتضی علمالهدی]] در [[بغداد]]، و همچنین شاگرد و همدرس و دوست [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)|شیخ طوسی]] و نمایندۀ او در [[شام]] بود. فقیهان وقتی «قاضی» میگویند منظور اوست. در فقه اهل استدلال بود و به خبر واحد عمل نمیکرد. قواعد کلی قرآنی، احادیث مسلم و اجماع، ادلۀ استنباط درنظر او بودند. او به اتمام نماز در حرم امامان (ع) عقیده داشت. حسکا بن بابویه، عبدالرحمان نیشابوری خزاعی، عبدالجبار مقری رازی، ابوجعفر محمد حلبی و قاضی ابن ابی کامل طرابلسی از شاگردان او بودند. تألیفاتش همواره مورد توجه فقیهان امامیه بوده است. از آثار اوست: ''الجواهر''؛'' المهذّب''؛ ''شرح جُمَل العلم و العمل''.</p> | <p>(نام کامل: سعدالدين ابوالقاسم عبدالعزيز بن نحرير بن عبدالعزيز ابن براج طرابلسی؛ معروف به قاضی و ملقب به عزالمؤمنين) فقیه امامی. در [[مصر]] زاده شد و چون دیرزمانی قاضی [[طرابلس، شهر (لبنان)|طرابلس شام]] بود به طرابلسی آوازه یافت. پیرو مکتب فقهی و از شاگردان [[علم الهدی|سیدمرتضی علمالهدی]] در [[بغداد]]، و همچنین شاگرد و همدرس و دوست [[شیخ طوسی، محمد (طوس ۳۸۵ـ نجف ۴۶۰ق)|شیخ طوسی]] و نمایندۀ او در [[شام]] بود. فقیهان وقتی «قاضی» میگویند منظور اوست. در [[فقه]] اهل [[استدلال]] بود و به خبر واحد عمل نمیکرد. قواعد کلی قرآنی، احادیث مسلم و اجماع، ادلۀ استنباط درنظر او بودند. او به اتمام نماز در حرم امامان (ع) عقیده داشت. حسکا بن بابویه، عبدالرحمان نیشابوری خزاعی، عبدالجبار مقری رازی، ابوجعفر محمد حلبی و قاضی ابن ابی کامل طرابلسی از شاگردان او بودند. تألیفاتش همواره مورد توجه فقیهان امامیه بوده است. از آثار اوست: ''الجواهر''؛'' المهذّب''؛ ''شرح جُمَل العلم و العمل''.</p> | ||
<br><!--11025800--> | <br><!--11025800--> | ||
[[رده:دین اسلام]] | [[رده:دین اسلام]] | ||