تپه خان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «تپه خان (Ancient Khan Hill) (یا: تپهقلعۀ خان) محوطۀ باستانی با آثاری از دورۀ نوسنگی تا دورههای اسلامی در روستای قلعه خان (رسالت)، دهستان قاضی، بخش سملقان شهرستان سملقان، استان خراسان شمالی. در 15کیلومتری جنوب غرب شهر آشخانه و نزدیکِ جادۀ بجنورد – گر...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
(یا: تپهقلعۀ خان) محوطۀ باستانی با آثاری از دورۀ نوسنگی تا دورههای اسلامی در روستای قلعه خان (رسالت)، دهستان قاضی، بخش سملقان شهرستان سملقان، استان خراسان شمالی. در 15کیلومتری جنوب غرب شهر آشخانه و نزدیکِ جادۀ بجنورد – گرگان قرار دارد. سابقۀ استقرار جوامع انسانی در آن به دورۀ نوسنگی باز میگردد و بنا بر تحقیقات دکتر عمران گاراژیان و همکارانش، آثار بررسی شده در این قلعه شواهدی از زندگی تمدنهای نوسنگی، عصر آهن و مفرغ، قبرهایی از 5هزار سال قبل از میلاد تا آثار تاریخی ۶۰۵ سال قبل به دست داده است. آثاری از دورههای مختلف اسلامی نیز، به ویژه در قسمت فوقانی تپه کشف شده است. تاکنون دو فصل کاوش در این تپه انجام شده است که بیشتر آثار به دست آمده از آن در موزۀ بجنورد نگهداری میشود. این محوطه در سال 1356ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | (یا: تپهقلعۀ خان) محوطۀ باستانی با آثاری از دورۀ نوسنگی تا دورههای اسلامی در روستای قلعه خان (رسالت)، دهستان قاضی، بخش سملقان شهرستان سملقان، استان خراسان شمالی. در 15کیلومتری جنوب غرب شهر آشخانه و نزدیکِ جادۀ بجنورد – گرگان قرار دارد. سابقۀ استقرار جوامع انسانی در آن به دورۀ نوسنگی باز میگردد و بنا بر تحقیقات دکتر عمران گاراژیان و همکارانش، آثار بررسی شده در این قلعه شواهدی از زندگی تمدنهای نوسنگی، عصر آهن و مفرغ، قبرهایی از 5هزار سال قبل از میلاد تا آثار تاریخی ۶۰۵ سال قبل به دست داده است. آثاری از دورههای مختلف اسلامی نیز، به ویژه در قسمت فوقانی تپه کشف شده است. تاکنون دو فصل کاوش در این تپه انجام شده است که بیشتر آثار به دست آمده از آن در موزۀ بجنورد نگهداری میشود. این محوطه در سال 1356ش در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ||
ارتفاع عمدۀ تپه سازهای متعلق به دورۀ تاریخی است. سازهای با پلان كلّی گرد یا ششضلعی كه روی بقایای پیش از تاریخی تپه پی افكنده شده است. سازه احتمالاً در دورۀ اشكانیان ساخته شده و در دورۀ ساسانی تجدید بنا شده است. در طول دورۀ اسلامی، به طور متناوب از بخشهای داخلی آن استفاده میشده است. شكل امروزی هستۀ اصلی اثر شبیه استوانهای تقریباً گرد است كه دیوارههای آن از تمام جوانب به صورت تقریباً عمودی قابل مشاهده است. در نتیجه، لایههای فرهنگی و ساختارهای معماری در برشهای عمودی اطراف اثر مشهود است. دامنههای غربی، شمالی و شرقی تپه به وسیلۀ ساكنین محل در گذشته (دهۀ 1350ش) به گونهای خاكبرداری شده كه ارتفاع دیوارهها در آن بیش از شش متر است. به نظر میرسد در گذشته وسعت تپه بیش از شكل امروزی بوده، ولی در وضعیت کنونی حدود 5 هکتار وسعت و 18متر ارتفاع دارد. | |||
---- | |||