پرش به محتوا

ابن خمار، ابوالخیر حسن بن سوار (بغداد ۳۳۱ـ۴۴۵ق): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


ابن خَمّار، ابوالخیر حسن بن سُوار (بغداد ۳۳۱ـ۴۴۵ق)<br>
{{جعبه زندگینامه|عنوان=ابوالخیر حسن بن سوار بن خمار|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=ابوالخير حسن بن سوار بن بابا بن بهرام يا بهنام|نام مستعار=|لقب=|زادروز=بغداد ۳۳۱ق|تاریخ مرگ=۴۴۵ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=پزشک|شغل و تخصص های دیگر=فیلسوف و مترجم|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=شرح مقولات ارسطو؛ ترجمه و تصحیح قاطیغوریاس ارسطو؛ سیرةالفیلسوف؛ الحوامل فی الطب؛ دیابطا|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=فلسفه، منطق و کلام|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}ابن خَمّار، ابوالخیر حسن بن سُوار (بغداد ۳۳۱ـ۴۴۵ق)<br><p>(نام کامل: ابوالخير حسن بن سوار بن بابا بن بهرام يا بهنام) پزشک، فیلسوف و مترجم. به بقراط ثانی شهرت داشته است. [[فلسفه]] و [[منطق]] را در زادگاه خویش نزد [[یحیی بن عدی، ابوزکریا (۲۸۰ـ۳۶۴ق)|یحیی بن عدی]] فرا گرفت. به دعوت [[مأمون بن محمد خوارزمشاه|ابوالعباس مأمون خوارزمشاه]] به [[خوارزم]] رفت و سپس سالیانی متمادی در [[غزنه (ولایت)|غزنه]] در دربار سلطان [[محمود غزنوی (۳۶۰ـ۴۲۱ق)|محمود غزنوی]] به شوکت زیست. در اواخر عمر درپی خوابی به اسلام گروید و به تحصیل [[فقه]] و [[قرآن]] پرداخت. وی افزون بر تألیف رساله‌های گوناگونی در پزشکی و علوم فلسفی، آثاری را از زبان سریانی به‌طور دقیق و علمی به عربی ترجمه کرده است. از دقت وی در ترجمۀ کتب منطقی [[ارسطو (۳۸۴ـ ۳۲۲پ م)|ارسطو]] و مقابلۀ آن با ترجمۀ یحیی بن عدی گزارش‌هایی در اختیار است. از آثارش: شرح ''مقولات'' ارسطو؛ ترجمه و تصحیح ''قاطیغوریاس'' ارسطو؛ ''سیرةالفیلسوف''؛ ''الحوامل فی الطب؛ دیابطا''.</p>
{{جعبه زندگینامه|عنوان=ابوالخیر حسن بن سوار بن خمار|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=ابوالخير حسن بن سوار بن بابا بن بهرام يا بهنام|نام مستعار=|لقب=|زادروز=بغداد ۳۳۱ق|تاریخ مرگ=۴۴۵ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=پزشک|شغل و تخصص های دیگر=فیلسوف و مترجم|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=شرح مقولات ارسطو؛ ترجمه و تصحیح قاطیغوریاس ارسطو؛ سیرةالفیلسوف؛ الحوامل فی الطب؛ دیابطا|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=فلسفه، منطق و کلام|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}<p>(نام کامل: ابوالخير حسن بن سوار بن بابا بن بهرام يا بهنام) پزشک، فیلسوف و مترجم. به بقراط ثانی شهرت داشته است. [[فلسفه]] و [[منطق]] را در زادگاه خویش نزد [[یحیی بن عدی، ابوزکریا (۲۸۰ـ۳۶۴ق)|یحیی بن عدی]] فرا گرفت. به دعوت [[مامون بن محمد خوارزمشاه ( ـ۳۸۷ق)|ابوالعباس مأمون خوارزمشاه]] به [[خوارزم]] رفت و سپس سالیانی متمادی در [[غزنه (ولایت)|غزنه]] در دربار سلطان [[محمود غزنوی (۳۶۰ـ۴۲۱ق)|محمود غزنوی]] به شوکت زیست. در اواخر عمر درپی خوابی به اسلام گروید و به تحصیل [[فقه]] و [[قرآن]] پرداخت. وی افزون بر تألیف رساله‌های گوناگونی در پزشکی و علوم فلسفی، آثاری را از زبان سریانی به‌طور دقیق و علمی به عربی ترجمه کرده است. از دقت وی در ترجمۀ کتب منطقی [[ارسطو (۳۸۴ـ ۳۲۲پ م)|ارسطو]] و مقابلۀ آن با ترجمۀ یحیی بن عدی گزارش‌هایی در اختیار است. از آثارش: شرح ''مقولات'' ارسطو؛ ترجمه و تصحیح ''قاطیغوریاس'' ارسطو؛ ''سیرةالفیلسوف''؛ ''الحوامل فی الطب؛ دیابطا''.</p>
<br><!--11030900-->
<br><!--11030900-->
[[رده:فلسفه ، منطق و کلام]]
[[رده:فلسفه ، منطق و کلام]]
۴۸٬۵۸۱

ویرایش