آلیا، رامیز (۱۹۲۵ـ۲۰۱۱): تفاوت میان نسخه‌ها

آلیا، رامیز (۱۹۲۵ـ۲۰۱۱م)(Alia, Ramiz)<br /> {{جعبه زندگینامه

}}[[پرونده:10209600-1.jpg|بندانگشتی|رامیز آلیا]]

سیاستمدار کمونیست آلبانیایی، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۲م رئیس دولت [[آلبانی]]<ref>Albania</ref>. او رفته‌رفته از سیاست‌های انزواطلبانۀ سلف خویش، [[انور خوجه]]<ref>Enver Hoxha</ref>، فاصله گرفت و درپی بروز ناآرامی‌های عمومی، اصلاحاتی سیاسی و اقتصادی، ازجمله برگزاری انتخابات آزاد در ۱۹۹۱م که طی آن خود به ریاست اجرایی جمهوری آلبانی رسید، به اجرا گذاشت. در سپتامبر ۱۹۹۴م، در حالی‌که هنوز بر سر کار بود، به سبب سوء استفاده از قدرت مجرم شناخته و به هشت سال زندان محکوم شد، اما در ژوئیۀ ۱۹۹۵م، با حکم دادگاه استیناف آزاد شد. در اکتبر ۱۹۹۷م، دادستان کل آلبانی، آلیا را از اتهام نسل‌کشی مبرّا دانست. رامیز آلیا، که زادۀ شهر [[اشکودر، شهر|اشکودر]]<ref>Shkodër</ref>، واقع در شمال غرب آلبانی، و از خانواده‌ای مسلمان، کشاورز و تهیدست بود، در ۱۹۴۴م به ارتش آزادی‌بخش ملی<ref>National Liberation Army</ref> پیوست و فعالانه با سلطۀ نازی‌ها بر کشورش به مخالفت برخاست. پس از مدتی که مسئولیت تبلیغ و تهییج کمونیستی را برعهده داشت، در دبیرخانه و دفتر سیاسی حزب کارگر آلبانی<ref>Party of Labour of Albania (PLA)</ref> سمتی یافت (۱۹۶۰ـ۱۹۶۱م). در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۲م، در مقام رئیس هیئت‌رئیسۀ مجلس خلق<ref>People\'s Assembly</ref>، که به تازگی انتخابات آن برگزار شده بود، جانشین حاجی لِشی<ref>Haxhi Lleshi</ref> شد. با مرگ انور خوجه در آوریل ۱۹۸۵م، به رهبری حزب رسید و لقبِ «گورباچف آلبانی» گرفت. در آوریل ۱۹۹۱م، درپی پیروزی حزب کارگر آلبانی، در انتخابات چندحزبی به مقام ریاست اجرایی جمهوری آلبانی ارتقا یافت. یک ماه بعد، مطابق قانون اساسی موقت جدید، که رئیس‌جمهوری را از تصدّی مناصب حزبی منع می‌کرد، از دبیر اولی حزب کارگر آلبانی و عضویت در دفتر سیاسی و کمیتۀ مرکزی آن استعفا داد. در مارس ۱۹۹۲م، مقام ریاست جمهوری را به [[بریشا، سالی (۱۹۴۱)|سالی بریشا]]<ref>Sali Berisha</ref> واگذاشت.<br /> &nbsp;