تالاب امیرکلایه: تفاوت میان نسخه‌ها

(یا: پناهگاه حیات وحش امیرکلایه) تالاب بین‌المللی در ساحل جنوب غربی دریای خزر، استان گیلان، شهرستان لاهیجان. به دلیل مجاورت با روستای امیرکلایه (امیرآباد کنونی) به همین نام شناخته می‌شود. تالاب امیرکلایه با بیش از 1200هکتار مساحت و متوسط عمق 1.85متر، از دریای خزر کمتر از یک فاصله دارد و از معدود تالاب‌های گیلان با آب شیرین است. در نزدیكی جادۀ بندر كیاشهر به لنگرود واقع شده و جز امیرآباد، روستاهای حسن بکنده و سحرخیزمحله نیز در حد فاصل تالاب تا دریا، در مسیر جادۀ ذکرشده قرار دارند. در غرب به بخش کیاشهرِ شهرستان آستانه اشرفیه، در شمال و شرق به دریای خزر و در جنوب شرقی به بخش مرکزی شهرستان لنگرود منتهی می‌شود. جز مسألۀ گردشگری، تالاب امیرکلایه از حیث محیط زیست و تنوع گونه‌های گیاهی و جانوری دارای اهمیت است. این منطقۀ آبی در سال 1354ش در فهرست تالاب‌های بین‌المللی و تحت نظارت سازمان محیط زیست قرار گرفته است. پیش از آن در سال 1349ش حدود 1095 هکتار این تالاب به عنوان یکی از محیط‌های طبیعی زندگی وحوش و آبزیان تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفت.  

جز زیستگاه چندین نوع پرندۀ مهاجر (مانند انواع قو، فلامینگو، پلیکان، اردک، غازهای وحشی، خوتکا، چنگر، گیلار و ...)، در این تالاب و محیط پیرامون آن چندین نوع دیگر جانوری نیز زندگی می کنند؛ خزندگان و دوزیستانی مانند مار آبی، سوسمار، قورباغه و لاک پشت، پستاندارانی چون سمور و گربۀ جنگلی، و آبزیانی مثل اردک‌ماهی، سوف حاجی‌طو فان، سیم، کپور، لای‌ماهی، کلمه انول، ماهی سیم‌پرک، ماهی کپور، ماهی حوض وحشی، ماهی سرخ‌باله، ماهی ریز نقره‌ای، اسبله، گامبوزیا، رفتگرماهی خاردار، سوزن‌ماهی، اردک‌ماهی و گاوماهی مرمری.  

به طور کلی در تالاب امیرکلایه 3 تیپ پوشش گیاهی را می‌توان مشاهده کرد: گیاهان حاشیه‌ای (مانند نی)، گیاهان شناور (مانند عدسک آبی) و گیاهان غوطه‌ور<ref>cerathophylum</ref>. در حاشیۀ تالار می‌توان درختان توسکا، بید و درختچه‌های مختلف را مشاهده کرد. گیاه غالب منطقه نی است كه علاوه بر آن عدسک آبی و گیاهان غوطه‌ور به فراوانی دراین تالاب وجود دارند. تالاب امیرکلایه به صورت ویژه زیستگاه 12 گونۀ گیاهى آبزى (چون نیلوفر آبی، لاله تالابی/ پستۀ دریایی، مریم آبی، نی، لویی، سرخس آبی، جلبک، جگن و عدسک) است.