شیخ موسی (بابل): تفاوت میان نسخه‌ها

روستایی در دهستان فیروزجاه، بخش بندپی شرقی شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 50کیلومتری جنوب غربی شهر بابل، 65کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 66کیلومتری جنوب دریای خزر، 115کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 2,100متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی و توریستی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و جنوب جنگل‌های بندپی است. سجادرود در غرب روستا از جنوب به شمال جریان دارد. با راه‌های صعب‌العبور از طریق روستاهای شرقی به جادۀ فیروزکوه و از طریق روستاهای شمالی به جادۀ فیروزجاه دسترسی دارد. اراضی آن در شمال و غرب جنگلی‌ست و در منطقه‌ای واقع شده که به دلیل ارتفاع زیاد و امکانات کم تقریباً تمام آبادی‌های آن دارای جمعیت فصلی هستند. این آبادی دارای دو بخش قدیمی‌ (با خانه‌هایی که از گل و چوب و سنگ ساخته شده) و خوش‌نشین (نوساز) است. هرساله در شیخ‌موسی مراسم و آیین‌های کهن چون جشن مردگان به همراه کشتی لوچو و غبارروبی قبور (در 28 تیر) با حضور گستردۀ گردشگران برگزار می‌شود. نام روستا برگرفته از یکی از سادات یا شیوخ عراق است که در اواخر دورۀ مرعشیان در آنجا زندگی می‌کرده. از جاذبه‌های گردشگری آن آبشار و چشمه‌های آب معدنی است. شیخ‌موسی اقامتگاه‌های اجاره‌ای، مجتمع تفریحی، دبستان، مرکز بهداشتی درمانی، درمانگاه، مسجد، تکیه و زیارتگاه‌هایی به نام امامزاده عبدالله و حاج‌شیخ‌موسی دارد.

در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت شیخ‌موسی 81نفر بوده است. در بهار و خاصه تابستان با رفت‌وآمد خوش‌نشینان و گردشگران جمعیت روستا چندین برابر می‌شود. شغل مردم این روستا کشاورزی، دامداری، زنبورداری و مشاغل مرتبط با گردشگری، و محصولاتشان گندم، سیب زمینی، عسل و تولیدات دامی است. مردم شیخ‌موسی به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.