پرش به محتوا

قصرقند، شهرستان: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:


شهرستان قصرقند متشکل است از 3 بخش، 6 دهستان (با بیش از 150 روستا) و 2 شهر: بخش مرکزی (مشتمل بر دهستان‌‌های هلونچکان و هیت) به مرکزیت شهر قصرقند، بخش تلنگ (مشتمل بر دهستان‌های تلنگ و شارک) به مرکزیت روستای تلنگ، و بخش ساربوک (مشتمل بر دهستان‌های ساربوک و حمیری) به مرکزیت شهر ساربوک. آبادی‌ قصرقند در سال 1343ش و ساربوک در سال 1396ش به شهر ارتقاء یافته‌ است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قصرقند 61,442نفر بوده؛ از این رقم نزدیک به 23درصد شهرنشین و بیش از 77درصد ساکن نقاط روستایی بوده‌اند. مردم این شهرستان از اقوام بلوچ با اکثریت سنی حنفی و شیعۀ دوازده‌‌امامی هستند. شغل بیشتر آنها کشاورزی و سپس دامداری و محصولاتشان خرما، انبه، مرکبات، برنج، موز، گواوا، پاپایا، چیکو، ماش، باقلا، کنار و صیفی‌جات است. منابع آبی شهرستان را ده‌ها قنات و چاه و چشمه، و همچنین رودخانۀ فصلی کاجو تشکیل می‌دهد. از مهم‌ترین منابع درآمد اهالی منطقه پرورش دام و زنبور عسل است. پرورش حیوان بز به دلیل سازگاری بیشتر با اقلیم منطقه بیشترین فراوانی را در میان دام‌ها به خود اختصاص داده است. سوزن‌دوزی قصرقند و نوع دوخت متمایز شیرازه، به عنوان قدیمی‌ترین دوخت در بلوچستان، از شاهکارهای زنان صنعتگر شهرستان قصرقند است. مهم‌ترین مراکز سوزن‌دوزی در قصرقند عبارتند از روستاهای کاجو، هیت، ساربوک و حمیری. از دیگر صنایع دستی رایج این شهرستان به حصیربافی و سفالگری می‌توان اشاره کرد.
شهرستان قصرقند متشکل است از 3 بخش، 6 دهستان (با بیش از 150 روستا) و 2 شهر: بخش مرکزی (مشتمل بر دهستان‌‌های هلونچکان و هیت) به مرکزیت شهر قصرقند، بخش تلنگ (مشتمل بر دهستان‌های تلنگ و شارک) به مرکزیت روستای تلنگ، و بخش ساربوک (مشتمل بر دهستان‌های ساربوک و حمیری) به مرکزیت شهر ساربوک. آبادی‌ قصرقند در سال 1343ش و ساربوک در سال 1396ش به شهر ارتقاء یافته‌ است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت قصرقند 61,442نفر بوده؛ از این رقم نزدیک به 23درصد شهرنشین و بیش از 77درصد ساکن نقاط روستایی بوده‌اند. مردم این شهرستان از اقوام بلوچ با اکثریت سنی حنفی و شیعۀ دوازده‌‌امامی هستند. شغل بیشتر آنها کشاورزی و سپس دامداری و محصولاتشان خرما، انبه، مرکبات، برنج، موز، گواوا، پاپایا، چیکو، ماش، باقلا، کنار و صیفی‌جات است. منابع آبی شهرستان را ده‌ها قنات و چاه و چشمه، و همچنین رودخانۀ فصلی کاجو تشکیل می‌دهد. از مهم‌ترین منابع درآمد اهالی منطقه پرورش دام و زنبور عسل است. پرورش حیوان بز به دلیل سازگاری بیشتر با اقلیم منطقه بیشترین فراوانی را در میان دام‌ها به خود اختصاص داده است. سوزن‌دوزی قصرقند و نوع دوخت متمایز شیرازه، به عنوان قدیمی‌ترین دوخت در بلوچستان، از شاهکارهای زنان صنعتگر شهرستان قصرقند است. مهم‌ترین مراکز سوزن‌دوزی در قصرقند عبارتند از روستاهای کاجو، هیت، ساربوک و حمیری. از دیگر صنایع دستی رایج این شهرستان به حصیربافی و سفالگری می‌توان اشاره کرد.
قصرقند در غرب تا شمال غربی با شهرستان نیک‌شهر، در شمال با شهرستان سرباز، در شرق با شهرستان راسک، در جنوب شرقی با شهرستان دشتیاری، در جنوب با شهرستان چابهار، و در جنوب غربی با شهرستان کنارک محدود شده است. این شهرستان جزء نواحی کوهستانی و دشت به‌شمار می‌رود و رشته‌کوه آهوران و کارچان مهم‌ترین ارتفاعات آن را تشکیل می‌دهند. خصوصیات اقلیمی آن تحت تأثیر توپوگرافی این ارتفاعات از یک طرف و دریای عمان از طرف دیگر قرار دارد و جزء اقلیم بیابانی گرم و نیمه‌خشک تا خشک است. سد زیردان با حجم 205میلیون مترمکعب ظرفیت ذخیره‌سازی آب، به صورت یک دریاچه مصنوعی بزرگ در بخش ساربوگ شهرستان قصرقند، فضای مناسبی را برای گردشگری فراهم کرده است. وجود چشمه‌ها و آبشارهای متعدد را نیز باید به جاذبه‌های طبیعی شهرستان افزود. ارتفاع متوسط شهرستان از سطح دریا 503متر ، مساحت آن 5,395کیلومترمربع و عوارض طبیعی آن شامل کوهستان‌ها و رودخانۀ یادشده و چند جنگل کوچک است.
سرویراستار، ویراستار
۷۸٬۸۹۹

ویرایش