کارتر، الیوت: تفاوت میان نسخه‌ها

آهنگ‌ساز امریکایی‌. آثاری‌ با ساختارهای‌ پیچیده‌ و سرشار از ریزه‌کاری‌ در قالب‌ زبان‌ سریالی شونبرگی‌ پدید آورد، که‌ دربرگیرندۀ «مدولاسیون‌ متریک<ref>metrical modulation</ref>» است؛ این شیوه برداشتی‌ از نت‌نویسی‌ قانونمند است که‌ به‌ سازها یا گروه‌های‌ مختلف‌ امکان‌ می‌داد علی‌رغم نواختن‌ در سرعت‌های‌ متغیر، همچنان‌ در تطابق‌ با یکدیگر باقی‌ بمانند. کارتر در [[دانشگاه هاروارد|دانشگاه‌ هاروارد]] تحصیل‌ کرد‌؛ بعدها شاگرد [[بولانژه، نادیا (۱۸۸۷ـ۱۹۷۹)|نادیا بولانژه‌]]<ref>Nadia Boulanger</ref> در [[پاریس، شهر|پاریس‌]] شد. از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ استاد آهنگ‌سازی‌ دانشگاه‌ ییل‌<ref>Yale University</ref> بود و در ۱۹۶۰ جایزۀ‌ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize </ref> را به‌دست‌ آورد. از ۱۹۷۲ در [[مدرسه جولیارد|مدرسۀ‌ جولیارد]]<ref>Juilliard School </ref> [[نیویورک|نیویورک‌]] به‌‌تدریس‌ مشغول‌ شد. از جمله آثار اوست: ارکستری‌ ''اوورتور تعطیلات''<ref>''Holiday Overture''</ref>''‌''، ''واریاسیون‌ها''<ref>''Variations''</ref>، ''کنسرتو برای‌ ارکستر''<ref>''Concerto for Orchestra''</ref>، ''سمفونیِ سه‌ ارکستری''<ref>''A symphony of three Orchestras''</ref>''‌''، ''پِنتود''<ref>''Penthode''</ref> برای‌ ارکستر مجلسی‌، ''پارتیتا''<ref>''Partita''</ref> (۱۹۹۳)، ''فانتزی‌های‌ شب''<ref>''Night Fantasies''</ref> برای‌ [[پیانو]]، ''تریپل‌ دوئو''<ref>''Triple Due''</ref> برای‌ سازهای‌ جفت‌جفت‌: [[فلوت|فلوت‌]]/[[کلارینت|کلارینت‌]]، [[ویولن|ویولن‌]]/[[ویولنسل|ویولن‌سل‌]]، پیانو/کوبه‌ای.