سوجو
| سوجو | |
|---|---|
| کشور | چین |
| نام فارسی | سوجو |
| نام لاتین | Suzhou |
| جمعیت | 12,748,252 نفر (۲۰۲۰) |
| موقعیت | جنوب دلتای رود چانگ جیانگ و شرق کانال بزرگ |
| تولیدات و صنایع مهم | علاوه بر ابریشمدوزی و گلدوزی سنتی و سایر صنایع دستی، دارای صنایع کاغذسازی، مواد شیمیایی، الکترونیک، و تجهیزات ارتباطات راه دور |
| برخی بناهای مهم | معابد و پاگوداها |
| استان یا ایالت | جیانگسو |
| مساحت | 8,657 کیلومتر مربع |
سوجو (Suzhou)
(یا: سوچو[۱]؛ نام سابق: ووشین[۲]) شهری در استان جیانگسو[۳]، چین، در جنوب دلتای رود چانگ جیانگ[۴] و شرق کانال بزرگ[۵]، با 12,748,252 نفر جمعیت (۲۰۲۰) و 8,657 کیلومتر مربع مساحت. قدمت آن به حدود سال ۱۰۰۰پم میرسد و به سبب داشتن شبکهای از پلها و آبراهها به ونیز شرق[۶] شهرت دارد. علاوه بر ابریشمدوزی و گلدوزی سنتی و سایر صنایع دستی، دارای صنایع کاغذسازی، مواد شیمیایی، الکترونیک، و تجهیزات ارتباطات راه دور است. این شهر بر روی گروه جزایری در شرق دریاچۀ تای[۷] بنا شده است. از قرن ۷م سوجو نام گرفت. در قرون وسطا، شکوه و عظمت خاصی داشت؛ ظاهراً مارکو پولو[۸]، جهانگرد ونیزی، از آن دیدن کرده است. بیشتر محلههای قدیمی شهر در شورش تایپینگ[۹] (۱۸۶۰ـ۱۸۶۳) ویران شدند، اما بسیاری از پلهای سنگی، کانالها، باغها، معابد و پاگودا[۱۰]های آن باقی ماندهاند.