آبشار سمیرم

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
نسخهٔ تاریخ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۵ توسط Mohammadi3 (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

آبشار سمیرم

این آبشار در جنوب استان اصفهان و در حدود 4 کیلومتری شرق شهر سمیرم و در نزدیکی منطقه‌ای موسوم به تنگه نازی قرار دارد. آبشار سمیرم در فاصله تقریبی ۱۶۰ کیلومتری جنوب شهر اصفهان واقع شده و به دلیل موقعیت جغرافیایی و شرایط طبیعی منطقه، از جلوه‌های طبیعی مهم شهرستان سمیرم به شمار می‌آید.

ارتفاع آبشار در حال حاضر حدود ۳۵ متر برآورد می‌شود. در برخی گزارش‌های قدیمی‌تر ارتفاع بیشتری برای آن ذکر شده است، اما بررسی‌های جدید نشان می‌دهد که در اثر فرسایش تدریجی بستر سنگی و تغییرات طبیعی در مسیر جریان آب، ارتفاع قابل مشاهده آبشار در طول زمان کاهش است. آبشار از روی دیواره‌ای سنگی به پایین فرو می‌ریزد و در پای آن حوضچه‌ای طبیعی شکل گرفته که در اثر برخورد مداوم جریان آب با سنگ‌ها به وجود آمده است.

منبع اصلی آب این آبشار مجموعه‌ای از چشمه‌های بالادست منطقه، ازجمله چشمه‌ای موسوم به «چشمه عزیزخان» است. آب این چشمه‌ها پس از عبور از مسیرهای طبیعی و کانال‌های کوچک در بستر منطقه، در محل آبشار از لبه صخره فرو می‌ریزد. متوسط آبدهی آبشار در شرایط معمول حدود دو مترمکعب در ثانیه گزارش شده است، هرچند میزان جریان آب در دوره‌های مختلف سال و با توجه به مقدار بارش و شرایط اقلیمی منطقه تغییر می‌کند.

محیط پیرامون آبشار شامل دره‌ای نسبتاً عمیق با دیواره‌های سنگی و پوشش گیاهی متناسب با اقلیم کوهستانی منطقه است. شهرستان سمیرم به دلیل ارتفاع نسبتاً زیاد از سطح دریا و قرار گرفتن در دامنه‌های زاگرس، دارای آب‌وهوایی خنک‌تر نسبت به بسیاری از مناطق مرکزی ایران است. همین شرایط اقلیمی باعث شده در اطراف آبشار گونه‌های مختلفی از گیاهان بومی رشد کنند و رطوبت ناشی از جریان آب نیز به پایداری این پوشش گیاهی کمک کند. وجود این شرایط طبیعی محیط مناسبی برای حضور برخی پرندگان و جانوران کوچک بومی منطقه فراهم کرده است.

از نظر زمین‌شناسی، دیواره‌ای که آبشار از آن فرو می‌ریزد بخشی از سازندهای سنگی منطقه زاگرس است که طی فرایندهای طولانی زمین‌شناختی شکل گرفته‌اند. فرسایش آب در طول سال‌های متمادی باعث ایجاد شکاف‌ها، لبه‌ها و سطوح صیقلی در سنگ‌های اطراف شده و به تدریج شکل فعلی آبشار و حوضچه پای آن را به وجود آورده است. چنین فرایندهایی در بسیاری از آبشارهای مناطق کوهستانی دیده می‌شود و نقش مهمی در شکل‌گیری چشم‌اندازهای طبیعی دارند.

آبشار سمیرم در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ش در فهرست میراث طبیعی ایران به ثبت رسیده است.